Żywioł Ognia. Oczyszczanie, wierzenia, magia

imagesWłaściwości ognia decydują o przypisywanych mu znaczeniach. „Powietrzny” ogień unoszący się ku górze i ulatujący z niego dym poświadczają, iż sam ogień jest pochodzenia niebiańskiego.

Inaczej jest w tradycji wedyjskiej.  Zgodnie z trójfunkcyjnością bóstw, mówi się o trzech kategoriach ognia. Jest więc ogień ziemski, atmosferyczny (piorun) i niebiański (słońce). W wielu systemach religijnych i filozoficznych, np. w greckiej filozofii natury, ogień uważano za źródło wszelkiego bytu.

W systemie chińskim stanowi on jeden z elementów uniwersalnej piątki, składników-żywiołów świata. Obok mamy wodę, drzewo, złoto i ziemię. Mają one odpowiedniki w Mikrokosmosie ludzkiego ciała: serce = ogień; wątroba = drzewo; płuca = złoto; nerki = woda; żołądek = ziemia. W systemie akupunktury pięcioelementowej jest ogień, ziemia, metal, woda, drewno.

25it8ya(1)Płomień powoduje zniszczenie, unicestwienie tego, co stare, zużyte i złe, a tym samym zapowiada pojawienie się nowego życia. Powodując destrukcję ogień doprowadza więc przedmiot, postać do stanu amorficzności, który jest niezbędnym warunkiem ponownych narodzin, w nowej już formie. Jak Feniks powstający z popiołów.

Rozjaśniając mrok odwzorowuje porządek zaświatów będący zaprzeczeniem ludzkiego. Światło ognia pozwala nadać ład widzialnemu światu i czyni rozświetlony obszar domem człowieka.

Kształt płomienia i jego agresywność kojarzą się z męską, brutalną i zapładniającą siłą. W wielu mitologiach łączy się go z męskimi bóstwami fallicznymi. Piorun, ogień niebieski zaś należy do atrybutów bóstw niebiańskich – kreatorów i bogów wojny. Sam ogień, nie mając kształtu, pozbawia formy wszystkiego, czego dosięgnie. Ma więc zdolność doprowadzania świata i jego elementów do postaci, jaką miał on przed wyłonieniem się rzeczywistości człowieka.

171930_zapalona_zapalka_dym_ogienOgień ma wartość sakralną, ponieważ skutkiem zetknięcia z nim jest rozpad wszelkich kształtów. To likwidacja opozycji, które charakteryzują ludzką ekumenę. Dualności typu początek – koniec, jasne – ciemne, strona prawa – lewa, dobre – złe. W porządku mitu odpowiada to stanowi chaosu, prakosmicznej pustki. Ogień jest więc przede wszystkim epifanią świętości. W krzaku gorejącym Bóg ukazał się Mojżeszowi. Jako słup ognia prowadził Jahwe Izraelitów, kiedy opuścili Egipt. Gdy na górze Synaj, miejscu szczególnie dogodnym do kontaktowania się ze świętością, Bóg przekazywał swojemu ludowi tablice Prawa, ukazał się on pod postacią jasności – „Pan był jak ogień pożerający na szczycie góry” [P.Ś. 24,17]. Unicestwiający wszelkie kształty ogień przypisany jest do sfery sacrum, ponieważ posiada jej właściwości. Uważano, że tylko ogniem likwidującym, co ziemskie, uwalniającym od materialnej postaci można zniszczyć przedmioty.

ogien_kominekDawniej ogniska ofiarne, nie tylko w tradycji słowiańskiej, palono w lasach, pod drzewami poświęconymi poszczególnym bóstwom. Do ognia wrzucano dary, później nie gaszono ognia, lecz pozwalano, by sam się dopalił. Święty ogień rozpalano za pomocą drewna. Nie stosowano do tego celu żelaza, metalu, które jest operatorem przejścia. Więc należy podpalać ogień zapałkami. Niemcy posługiwali się drewnem dębu, Słowianie wykorzystywali topolę, gruszę, dereń. Zapewne reliktem tych dawnych czynności jest współczesny zwyczaj zapalania ogniska jedną zapałką.

Ogień wygaszano w Wigilię lub na Trzech Króli Zapalano go w dniu następnym np. od świec kościelnych i pilnowano, by nie zgasł przez cały rok. W Kościele katolickim rozwinięciem dawnej symboliki jest obrzędowe zapalenie świętego ognia podczas rezurekcji. Następnie, po trzykrotnym odśpiewaniu Lumen Christi, wnosi się go do świątyni i odpala od niego świecę wielkanocną, która symbolizuje Zmartwychwstanie Pańskie.

ogienRytualne niecenie ognia obywało się również w dzień powszedni, kiedy wieczorem rozpalano ognisko. Jeszcze niedawno w zwyczajach słowiańskich opisywano nakaz robienia znaku krzyża przy rozniecaniu ognia. Wymawiano także formułę – „Niech będzie pochwalone światło” lub „święty ogień„. Późnym latem gdy mrok zaczynał zapadać wcześniej, „świecaka”, na którym płonęło łuczywo, bielono, owijano zielem, przystrajano borowiną. Podczas rozpalania go, sypało się na ogień pestki dyni i orzechy. Rzucano nawet kawałki słoniny i grudki masła. W kulturach magicznych analogicznie postępuje się wtedy, gdy uznaje się, że świat człowieka z różnych powodów nabrał właściwości zaświatowych, co zewnętrzne, obce i nieczyste, wydłużająca się noc zimowa, mrok zapadający każdego dnia, jak i przerażające zdarzenie. Wtedy również należało wszystko zacząć od początku – niecąc nowy ogień, chciano przywrócić stan pierwotny, nie skażony nieczystością choroby.

Święty ogień. W religiach Wschodu (zoroastryzm) znany był nakaz osłaniania ust, by nie  skalać ognia śliną lub niewłaściwym słowem. W wielu kulturach świata należy zakaz plucia na ogień oraz gaszenia go przez oddawanie moczu. Według wierzeń słowiańskich położenie na blachę pieca ostrych przedmiotów, zwłaszcza siekiery, obraża ogień . Obowiązywał też zakaz wtykania weń ostrych przedmiotów, aby go nie skaleczyć. Niedopuszczalne było zalewanie go pomyjami. Zalecenia chroniące ogień dotyczą więc jego samego i procesów przemiany, jakie się dzięki niemu dokonują. Nie wolno więc stawać do ognia tyłem, zwłaszcza gdy piecze się chleb, „bo się nie wydarzy”.6682AB40-F662-A772-0067-0BBDB7D411E6Zgodnie z wierzeniami znanymi w wielu kulturach duchy opiekuńcze naszych przodków przebywały często koło pieca, ogień zaś pełnił funkcje ołtarza, pośrednicząc między żywymi a duchami przodków. Według wierzeń ludów syberyjskich ognisko zamieszkiwała opiekunka i matka rodu. Ewenkowie twierdzili, że chcąc zasięgnąć rady rodzinnych duchów opiekuńczych należy zwrócić się z pytaniami do ognia. Omawiając problemy, trzeba było się wsłuchiwać w odgłosy ogniska i interpretując je podjąć decyzję. Kiedy gospodyni wrzucała do ognia najbardziej smakowite kąski i mówiła: „Masz, jedz, bądź syta, daj zwierzynę, abyśmy byli syd”, to składała ofiarę, dokarmiała ducha ognia, a właściwie — ducha opiekuńczego domostwa. „Wspólnota ognia” jako forma więzi społecznej zbudowana jest na przekonaniu, że ognisko jest drogą prowadzącą w zaświaty i dlatego jest miejscem, w którym, na granicy światów, gromadzić się mogą dusze zmarłych przodków. Dzięki tej bliskości uczestniczą oni w dalszym trwaniu rodu. Zakaz udostępniania ognia członkom innego rodu wynikał z uznawania go za rodzinną świętość. Według wierzeń słowiańskich wieczorem, gdy zaczyna się panowanie złych duchów, nie wolno pożyczać „ognia z chaty, bo by się konie nie darzyły”. Niektórzy mówili, że wydając ogień z domu po zachodzie słońca odbiera się sen śpiącemu tam niemowlęciu. Tym bardziej nie wolno go pożyczać w wigilię Bożego Narodzenia, „bo by się ogniska nie trzymał i szczęście by dom opuściło”. Na Wschodzie do czasów dzisiejszych, miesiączkującej kobiecie nie wolno zbliżyć się do ognia.

HestiaW starożytności czczono Hestięboginię opiekującą się świętym domowym ogniem. Płomienia w jej świątyniach strzegły dziewice, kapłanki (westalki). Ognisko, bądź zastępujący je piec, stanowi symboliczne centrum życia rodziny.

Ogień pojawia się w rytuałach inicjacyjnych. Dotyczy to zwłaszcza wprowadzenia w nową rolę adeptów na szamanów i kapłanów. Wykorzystuje się w tym celu rzeczywisty płomień, ale już sama umiejętność wytwarzania ognia we własnym ciele oznacza zdolność do przekraczania granic ludzkiego świata i wejście w zaświaty. Tym właśnie „ogniotwórczym” działaniem tłumaczy się niezwykłe znaczenie ostrych przypraw – pieprz, czosnek, cebula. Starożytni Arabowie, zawierając umowę, tzn. ustalając nowy porządek, musieli stać tak blisko ogniska, by ogień aż parzył. Wypowiadali też formułę pochwalną ognia i ostrzeżenie o przekleństwie dla tego, kto złamie przysięgę. Wrzucali też do ogniska sól i siarkę.

gong-making-into-the-fireOgnie weselne. Staroindyjska księga praw mówiła, że zapalenie świętego ognia jest równoznaczne z zawarciem związku małżeńskiego. Jeszcze i współcześnie państwo młodzi w Indiach wspólnie obchodzą garnek z ogniem ofiarnym, za nimi zaś niesie się inne naczynie z ogniem. Muszą przy tym uważać, aby mieć ogień po prawej ręce, gdyby znalazł się po lewej, mogłoby to zwiastować nieprzewidywalne nieszczęścia. Na starogreckim weselu matka młodej mężatki niosąc zapaloną pochodnię odprowadzała dziewczynę do alkowy. W słowiańskiej obrzędowości weselnej znane było zalecenie, aby orszak wracając do chaty przejechał przez rozpalone specjalnie ognisko.

Ogień znajduje zastosowania w wielu praktykach magicznych, zabiegi oczyszczające, procedury lecznicze, działania, które mają zapewnić magiczną ochronę przed siłami demonicznymi, czynności wróżebne. Na Opolszczyźnie w Wielki Czwartek wrzucano do płonących ognisk kartki z grzechami. W ten sposób paląc wypisane słowa niszczono same winy. W codziennych praktykach ogień wykorzystywano mając na celu wyzbycie się wszelkiej nieczystości: przez włożenie przedmiotu do ognia, osmaganie ogniem, przeskoczenie ponad ogniskiem. Najczęściej praktykowano przekraczanie ognia. W ten sposób uwalniało się człowieka, zwierzę od mocy demonicznych, uroków, które się go uczepiły, ale także wyposażało w jego niezwykłe moce. Ogniem likwidowano niebezpieczne skutki kontaktu ze sferą śmierci.

4 żywiołyKażdy przedmiot pochodzący z obszaru nacechowanego zaświatowością należy rytualnie oczyścić, zanim przyniesie się go do domu. Niewiadomego pochodzenia rzecz mogłaby mieć właściwości demoniczne przynależne wszystkiemu, co jest mocno związane ze sferą obcości. Przepuszczenie jej zaś przez ogień uwalniało ją od tej skazy. Dotyczy to np. rzeczy znalezionych na drodze, w lesie, na cmentarzu czy pustkowiu.

Wykorzystanie ognia przy sporządzaniu pokarmów, dzięki przypisaniu mu magicznych właściwości i zdolności rytualnego oczyszczania. złe moce zostają odcięte w obszarze pozbawionym światła. Blask, świeca zatrzymuje demony,  chroniąc ludzi i z12176013Qdobytek. W wielu działaniach zabezpieczających wykorzystuje się apotropeiczne (środki odwracające zły wpływ wielu czynników) właściwości przedmiotów wytwarzających ogień lub z nim symbolicznie utożsamianych, np. przedmioty w kolorze czerwonym. Ognia boją się różne złe duchy, np. nocnice dręczące dzieci, dlatego przy nowo narodzonym dziecku zapala się światło. Ogień w piecu, lub przynajmniej świeca, powinien się przy nim palić przez cały czas. Zgodnie z polskimi praktykami ludowymi za zwłokami umarłego, które wynoszono z domu, miotano ogień i wylewano wodę. Oczyszczano tym samym świat ze skazy śmierci, ale jednocześnie wznoszono barierę uniemożliwiającą duchowi zmarłego powrót do żywych.

slowianskie-obrzedy-ognia-09_zonglerka_ogniemW Polsce panował zwyczaj, że rano w Wielką Sobotę ksiądz przed kościołem pocierał dwa krzemienie, wywołując iskrę, którą zapalał pakuły, następnie świecę i głóg. „Z zarzewiem owego głogu idą kobiety […] do domu, obchodzą z nim chatę, aby uchronić ją od pożaru, a rodzinę od nieszczęścia” . Podobne niecenie ognia mogło odbywać się na Św. Rocha, kiedy na Mazowszu dobywano płomień przez tarcie drąga osikowego o belkę osikową lub sosnową. Gdy drewno było gorące, przykładano do niego pakuły i zapalano nimi drąg. Powstałe węgle rozsypywano na drogę i przez rozpalony ogień przepędzano trzykrotnie bydło „dla uchronienia go od zarazy”.815_1269102079 Poświęcony w Wielką Sobotę ogień, a więc dodatkowo jeszcze konsekrowany, posiada wielką moc, dlatego przynosi się do domu z kościoła zapalone świece i rozpala od nich ogień pod piecem. Ogarki zakopane w ziemi mają chronić pola przed gradem i urokami.

Magiczna ochrona, jaką daje ogień. Na Dalekim Wschodzie w sytuacjach zagrożenia do ognia wrzuca się przedmioty cuchnące, co skutecznie odpędza, wypędza demony. Z ogniskami, jakie rozpala się w Noc Sobótkową, a wiec w czasie letniego przesilenia, wiążą się najważniejsze magiczne znaczenia ognia. W wielu regionach Europy znane były zwyczaje nie tylko palenia ognia, ale także obiegania pól z płonącymi głowniami w rękach, kręcenia nimi nad głową sypiących iskry kręgów i staczania po wzgórzach płonących kół, co miało wyraźnie solarne znaczenie. Oznaczało to, że słońce doszło do najwyższego punktu i niebawem zacznie schodzić w dół. Działania ochronne, jakie się podejmuje w przełomowych momentach roku, są bardzo podobne w wielu odległych nawet kulturach. Pożądanym paliwem ognisk płonących w Afryce południowo-zachodniej są rośliny silnie aromatyczne, znane w różnych częściach świata: ruta, koper, tymianek, rumianek, mięta. Ludzie ustawiają się pod wiatr, aby owiał ich dym; pędzą go na sady i pola. Płonącymi gałęziami okadzają nowe_1domostwa. Przeprowadzają przez ogień domowników i przenoszą przezeń wszelkie przedmioty. W ten sam sposób dobierając paliwo, czyni się w Europie. Aby wzmocnić działanie apotropeiczne ognisk świętojańskich i wielkanocnych pali się rośliny kłujące: tarninę, jałowiec. Wokół ogniska zbierała się młodzież, wykluczano jednak dziewczęta, które miały nieślubne dziecko. Podejrzenie o czarownictwo rzucano też na dziewczynę, której brakowało przy rozpalaniu ognia albo która nie przeskoczyła przez ogień. Skakanie to miało znaczenie oczyszczającej chroniące przed różnymi dolegliwościami na najbliższy rok. Jasne więc było, że każdy, kto od powinności takiej się uchylał, musiał mieć ku temu ważne powody. W Grecji mawiano, że skok przez ogień ma bronić skaczących od pcheł.  Serbowie zaś uważali, że czyni się tak, by młodzieńcy byli zdrowi i rześcy.  W Sobótkę, jak zawsze, gdy uaktywniają się demony, z zapalonymi głowniami obiega się pola, aby zabezpieczyć je przed złymi mocami.Oczyszczające właściwości ognia i jego moce wynikające z powiązań ze sferą sacrum uzasadniają jego wykorzystanie w rozmaitych praktykach leczniczych, Opinia Hipokratesa, że „Co ogień nie wyleczy, to jest nieuleczalne„, ma uzasadnienie już w samych znaczeniach przypisanych płomieniowi.

nowe3
tymianek

Najbardziej rozpowszechnione praktyki lecznicze z wykorzystaniem ognia polegają na przypiekaniu chorego miejsca. Chodzi wiec o rytualne oczyszczenie, które polegać może na spalaniu substytutów choroby lub tego, co pozostawało w kontakcie z chorym. Przypalanie stosuje się zwłaszcza przy leczeniu ran, ukąszeń, krost i wysypek. Procedura polega na wypalaniu w chorym miejscu łatwopalnych substancji albo miotaniu na nią iskier. Rusini przy wysypce krzesali iskry krzemieniem tak, by padały na krosty. Polacy czynili tak w chorobie zwanej różą. U innych ludów przypiekanie sprawdzało się jako metoda diagnostyczna. Duńczycy przeprowadzali dziecko przez płomień bądź zapalali nad kołyską ogień, trzy razy wzdłuż i wszerz.  Leczenie rozmaitych dolegliwości mogło się też odbywać dzięki obnoszeniu ognia dokoła ciała pacjenta. Miało to powodować jego oczyszczenie, ale i odstręczać złe moce oraz dodawać cierpiącemu sił ognia. Muzułmanie wyganiali choroby wodząc wokół głowy pacjenta zapaloną pochodnią. Ogień sprawdzał się także w działaniach przeciw dolegliwościom spowodowanym czarami. Aby usunąć rzucone przez czarownicę na dziecko uroki, zalecano np., by owinąć dziewięć ziarenek jęczmienia skoszonego przed wschodem słońca i spalić je na żarzących się węglach posypanych święconym zielem. Dzięki takim zabiegom chory miał odzyskać zdrowie, a czarownica stracić na dziewięć lat swą moc.

nowe_2Ogień i dym są znakami, które trzeba odczytywać przy stawianiu prognoz pogodowych. Kiedy ogień źle się pali, a dym snuje jak mgła lub kłębami po ziemi, albo nie chce opuścić chaty, zapowiada deszcz albo odwilż. Jeśli zimą ogień płonie dobrze i jasno, a dym unosi się do góry, można być pewnym nadchodzącego mrozu, jeśli stanie się tak latem, zapowiada to piękną pogodę . Dobry ogień palący się w piecu wieczorem jest pewnym zwiastunem ładnej pogody nazajutrz, ogień szybko gasnący wróży deszcz . Na podstawie gęstości dymu i tego, jak spalają się resztki zwierząt ofiarnych, można prognozować leczenie: jeśli palą się źle albo gdy dym jest gęsty i kłębiasty, chory ma niewiele dni przed sobą. Huczący w piecu ogień zapowiada kłótnię (,,bo to diabeł drogę sobie toruje”). Syczący w kominie ogień mówi gospodarzom, iż ktoś nieżyczliwy ich obgaduje. Aby przerwać obmowę należy wsypać trzy garstki soli w ogień, a „obmawiającego na pewno język zaboli”. Trzeszczący ogień i wylatujące na izbę iskry i węgle, zapowiadają w domu gości.

agnihotraAgnihotra to uzdrawiający ogień pochodzący ze starożytnej nauki Ajurwedy. Jest to proces oczyszczania atmosfery przy użyciu specjalnie przygotowanego ognia wykonywanego codziennie o wschodzie i zachodzie słońca. Dobroczynne efekty Agnihotry pomagają zredukować stres, poprawiają stan zdrowia i podnoszą poziom energii. To proste i jednocześnie silne narzędzie używane jest na całym świecie przez ludzi w wielu różnych środowiskach. Przynosi niezwykle pozytywne rezultaty i pomaga transformować ludzkie życie oraz uzdrawiać planetę.

misy_lipowa_listopad_ogienZapraszamy na

Misterium Dźwięków i Wibracji – koncert mis, gongów i kamertonów leczniczych. Pracujemy z Żywiołem Ognia.

Bydgoszcz, ul. Lipowa 8, dnia 6 listopada godz. 19.00

https://www.facebook.com/events/320634531454564

Małgorzata I.Papała    http://www.elemiah.pl

Na podst. m.in.www.okulta.pl

Energia mis, GONGów, kamertonów i KRYSZTAŁu GÓRSKIego

Misy, Gongi Tybetańskie, Kamertony Lecznicze, Kryształ Górski

k.gorski_rozdzka_1bOpis energii mis, gongu, kamertonów medycznych.

Dokument pdf do pobrania: Terapia dźwiękiem

Opis energii kryształu górskiego. Sposoby oczyszczania. Działanie. właściwości.

Dokument pdf do pobrania: Kryształ Górski

misy_lipowa_pazdziernik_Misterium Dźwięków i Wibracji, czwartek, 16 października, godz. 19.00, Lipowa 8.

Zapraszamy!

Terapia dźwiękiem, medycyna naturalna Bydgoszcz, www.elemiah.pl

 

 

 

 

Więcej nt. kryształu górskiego:  http://elemiah.pl/blog/2014/10/06/krysztal-gorski-kamien-o-najsilniejszym-dzialaniu-oczyszczajacym

Kryształ górski – kamień o najsilniejszym działaniu oczyszczającym


Kryształ Górski jest kamieniem o najsilniejszym działaniu oczyszczającym – zarówno ciało, umysł, jak i pomieszczenia. Przez tę właściwość zwany jest „królem kryształów”, „neutralizatorem”, „solą ziemi”.  Ze względu na swą przejrzystość kamień ten symbolizuje czystość. Przyciąga moc światła i energii.

Nieskazitelna czystość, silny połysk sprawiły, że był on często utożsamiany z diamentem; stąd wiele nazw nieprawidłowych jak: diament alaskański, bohemiński, islandzki, meksykański lub marmora.

Sześć ścianek kryształu reprezentuje sześć czakr. Zbiegają się w jeden punkt, symbolizując siódmą czakrę – korony. Dzięki temu łączymy się z nieskończonością. Większość kryształów kwarcu wyrasta na płaskiej powierzchni. Zazwyczaj u podstawy są przydymione i mleczne, a u szczytu jaśnieją – to symbol wzrostu do mętnych początków do punktu najjaśniejszego, łączącego nas z nieskończonością i harmonią kosmosu. W swojej doskonałości kryształy kwarcu przypominają piramidy, będące także narzędziem wprowadzania do fizycznej rzeczywistości energii wysokich częstotliwości.

Nazwa kryształu górskiego pochodzi od łacińskiego słowa krystallos, czyli lód. To biały kwarc, oprócz funkcji dekoracyjnych, ma wiele zastosowań w magii, uzdrawianiu, medytacjach czy wróżbiarstwie. Energetyzuje, leczy, pochłania niekorzystne wibracje, niweluje szkodliwe promieniowanie, energetyzuje czakramy, utrzymuje odpowiedni poziom ducha podczas medytacji. Ma właściwości ochronne, stanowi tarczę odbijającą negatywne czy niskie wibracje zawiści, złości i złorzeczeń. Wzmacnia siłę myśli i intencji, zwłaszcza podczas medytacji i modlitwy. Choć wyglądem przypomina lód, w dotyku oraz w działaniu jest ciepły i przyjemny.

 Oczyszczanie kryształów:

To jak się pozyskuje kryształy, w jaki sposób się je przechowuje, transportuje, traktuje jak towar, sprawia, że istota ich pierwotnych informacji i zdolności energetycznych, otwierania czakry serca,  jest częściowo lub całkowicie nieczynna. Często są martwe energetycznie i wymagają odnowy, nawiązania świadomego kontaktu z „mieszkającą” w nich istotą – esencją przekazu.

k.gorski_rozdzka_1b
Kryształ górski

Zabiegi oczyszczające, najlepiej łączyć je ze sobą:

  • kąpiel pod bieżącą wodzie. Intencja:  wraz z nią spływają z niego wszelkie zanieczyszczenia i niekorzystne wibracje,
  • kąpiel sucha w soli,
  • kąpiel w solonej wodzie, najlepiej morskiej,
  • kąpiel w promieniach słońca, świetle księżyca w pełni,
  • zakopanie w ziemi,
  • medytacje,
  • kontakt z innymi, czynnymi kryształami, szczotka ametystowa,
  • kąpiel przy dźwiękach mis tybetańskich, mantr, śpiewu, muzyki,
  • okadzenie ziołami, białą szałwią, mirrą,
  • rytuały ognia.

Dołączamy do tego dużo miłości. Czasem zaś także specjalne mieszanki z dołączonym odpowiednim rytuałem.

Kryształ indywidualnie dobierany dla osoby – ma właściwość przechowywania informacji z „programem”, „kodem energetycznym”, który jest zaproszeniem do swojego życia szczególnej Istoty i połączenia z jej wibracjami, od tej pory związanej z Jego losem i działaniami duszy – rodzaj Przyjaciela Krystalicznego.

Kamienie mają w sobie moc tworzenia, ogromną siłę. Kryształy możemy kodować informacjami. W tym celu należy najpierw je oczyścić, następnie wziąć w dłonie i przekazywać mu konkretne myśli, medytować. Jeśli chcemy, żeby miały duży magiczny potencjał, wówczas z takim kryształem pracujemy przez jakiś czas, żeby zmagazynowały odpowiednią ilość wibracji.

Z pomocą kryształów możemy też walczyć z własnymi słabościami i wadami. Wizualizujemy naszą wadę, kierujemy w jej stronę kryształ i wyobrażamy sobie światło, które wypływa z kryształu i ją rozpuszcza.

Kwarc posiada geometryczną, regularną strukturę kryształów, cząsteczek kwarcu: trygonalną.  Ma naturalne właściwości pobierania, magazynowania i wysyłania informacji do otaczającej przestrzeni lub ściśle określonego miejsca. Dlatego też wykorzystuje się  kwarcu w technologiach medycznych, optyce, elektronice, np. systemach komputerowych, do wytwarzania ultradźwięków, częstotliwości fal radiowych. Właściwości jego są stale badane.

Struktury kwarcowe posiadają właściwości rezonatora energetycznego.  Informacja, która jest w nim pierwotnie bądź wtórnie zawarta przekazywana zostaje przez cząsteczki od ściśle określonego miejsca w jego strukturze i przekazywana na zewnątrz z niezwykłą siłą – fali nakładającej się jedna na drugą i kolejną. Czyli teoretycznie każda z cząsteczek ma taki sam zapis informacyjny, ale emanacja tego zapisu jest wzmacniana przez każdą następną, dochodząc do krańca struktury z niezwykłą siła, jakby pobudzana nieustannie wewnętrzną istotą swojej emanacji.

Niewielki kawałek zaprogramowanego kwarcu o wielkości około centymetra jest wyczuwalny i odbierany jako nośnik energetyczny i informacyjny w promieniu około 20 km.

Kwarce wykazują zdolności do świecenia jasno żółtym światłem pod wpływem tarcia lub pobudzania poprzez uderzanie, powyżej 200 stopni C świecenie może przybrać barwę niebieską. Jest to zjawisko zwane jako termoluminescencja. Mają również właściwości piezoelektryczne: ładowania się elektrycznego pod wpływem nacisku.

Ze względu na różne domieszki kryształów, posiadają one różne spektrum oddziaływania, spektrum występowania jako nośnika informacji w określonych przedziałach wibracji. Kryształy górskie, przezroczyste lub mleczne, mają najszersze pasmo i najszersze zastosowanie.

Specyficzne pasma zajmują kwarce różowe, dymne, zielone, niebieskie, ametysty, cytryny, czarny – morion, awanturyn, wszystkie odmiany chalcedonu oraz kryształy górskie z niewielkimi widocznymi domieszkami.

Różnorodność emanacji kryształów

KRYSZTAŁ GÓRSKI – KRYSZTAŁ PEŁNI – pełnia emanacji ducha w materii

553122_481631625217394_613596675_nKryształ górski wibruje całym zakresem emanacji energetycznej – na wszystkich poziomach połączenia człowieka z Ziemią i jego Wyższym Ja. Działa na wszystkie struktury materialne w zależności od potrzeby i kierunku działania. Jest nadzwyczaj uniwersalnym i skutecznym łącznikiem z wibracjami Natury, integracji z Nią i dostrajaniu się do Wewnętrznego Krystalicznego Serca Ziemi. Współistniejąc z tym kryształem i medytując z jego promienną, radosna naturą łączymy się ze wszystkimi aspektami wewnątrz nas. Doznajemy krystalicznej czystości umysłu, co daje nowe spojrzenie na otoczenie i pozwala pożegnać się z dotychczasowymi trudnościami czy blokadami energetycznymi. Dostraja nas do wibracji szczęścia i spełnienia poza światem iluzji. Daje wgląd w stosowane na nas zasłony iluzji i ogólnospołecznych schematów myślowych i prowadzi do klarownego i jasnego spojrzenia na życie bez osądzania i oczekiwań.

Kryształ górski podnosi ogólną witalność organizmu i tworzy przestrzeń, w której działania nasze mają moc sprawczą i są skierowane dla dobra naszego i wszystkich istot żywych. Stąpamy po ścieżce przeznaczenia z pewnością i krystalicznie czystym, oświeconym umysłem. Wszelki próby przebijania się pomysłów i emanacji ego są połączone z głębokim wglądem i błogim bez-myśleniem. Codzienna medytacja z tym kryształem nadaje stabilności naszej drodze – ku połączeniu się ze wszystkimi Istotami wibracjami czakry serca – czystej, bezwarunkowej Miłości.

Wisior z kryształu górskiego
Wisior z kryształu górskiego

Kryształ górski ma bardzo silną uzdrawiającą energię. Możemy:

  • nosić go  przy sobie, dzięki temu w każdej chwili będzie nas energetycznie wspierać, podnosi energię, dodaje pewności, ułatwia pozytywne załatwianie trudnych spraw. Pomaga jasno i logicznie wypowiadać się , pomocny przy ustnych egzaminach,
  • mentalnie zaprogramować go, by oczyszczał i harmonizował naszą aurę, jeśli jesteśmy chorzy, źli lub zmęczeni,
  •  trzymać go w dłoniach, w kieszeni, oglądać, kiedy potrzebujemy skupienia, ten sposób zabezpiecza również pole auryczne, doprowadza do równowagi umysł, usuwa zakłócenia, małe niedyspozycje chorobowe, nadaje myślom jasności i lotności.
  • uznać za towarzysza naszych medytacji, modlitwy. Jest jedynym kamieniem, który odblokowuje  wszystkie czakry dają się do tego celu niewielkie graniastosłupy
  • spać z nim. Kładziemy je w okolicy miejsca, które chcemy wspomóc, lub trzymamy w ręku. Jeśli zgubimy w nocy kryształ, to nie należy się tym przejmować, bowiem kryształy wędrują zawsze tam, gdzie tego najbardziej potrzebujemy,
  • przykładać rozgrzany słońcem na obolałe miejsce, zmęczone bolące oczy, podczas medytacji na splocie słonecznym.
  • lecznicza woda kryształowa – wzmacnia pamięć, nadaje jasności myślom, podnosi nastrój, ułatwia koncentrację, pomaga w pracy nad sobą. Polecana szczególnie dzieciom uczącym się. Wzmacnia zdolności parapsychologiczne. Kryształ górski poprawia jakość wody pitnej (do dzbanka z wodą wrzucić kawałek kryształu). Woda taka nabiera smaku, daje siłę witalną. Pić ją należy zwłaszcza przy biegunkach i braku energii życiowej. Służy też do przemywania oczu.  Woda kryształowa – przepis: Zagotować 1 litr wody, ostudzić. Kamień kryształu wyparzyć. Do litrowego słoja wlać chłodną przegotowaną wodę, włożyć kamień na 24 godziny. Postawić na parapecie okiennym, po czym można go wyjąć bądź zostawić. Można używać bez ograniczeń, a ubytki uzupełniać przegotowaną wodą. Następnie wodę wypijamy. W zależności od potrzeb możemy pić wodę również z innych kamieni np. z kwarcu różowego, cytrynu, ametystu. Taką wodę można używać cały rok, podobnie jak każdą inną wykonaną w podobny sposób. Słoik z wodą ma być zamknięty lub przykryty szklanym spodeczkiem.
  • Dobrze jest wyczyszczony kryształ trzymać na słońcu i w razie potrzeby (początek niedyspozycji, pogorszenie nastroju, stres, zbyt niskie lub wysokie ciśnienie) włożyć kamyk do ust, trzymać 10 do 15 minut.
  • duże kryształy możemy trzymać w domu jako elementy energetyzujące lub oczyszczające. Pochłaniają one elektrosmog i niwelują promieniowanie żył wodnych. Pamiętać jednak należy, że trzeba je dość często czyścić – przynajmniej raz na tydzień. W Feng Shui stosuje się je również jako elementy rozpraszające, kierujące i częściowo blokujące energię.
  • nosić  na ciele w postaci wisiorka,
  • szczotka kryształowa, którą posiada właściwości ochronne, wchłania zakłócenia energetyczne, oczyszcza ze smogu energetycznego. Należy ją ustawić blisko  urządzeń typu TV, komputer, telefon komórkowy.
  • działa zbawiennie na organy wewnętrzne, szczególnie nerki i organy płciowe,
  • wspomaga pracę nadnerczy oraz pobudza płodność zarówno kobiet, jak i mężczyzn,
  • Kryształ górski
    Kryształ górski
  • łagodzi objawy bolesnego miesiączkowania,
  • dobrze wpływa na cerę oczyszczając ją z toksyn,
  • stymuluje funkcjonowanie mózgu i pomaga w przepływie energii wewnątrz organizmu
  • pomaga tamować krwawienia,
  • wzmacnia system nerwowy,
  • łagodzi bóle głowy,
  • poprawia również wzrok,
  • usuwa dolegliwości związane z bólem kręgosłupa,
  • reguluje pracę serca,
  • w sferze zdrowia psychicznego przywraca równowagę wewnętrzną, uspokaja i umacnia aurę, oddala negatywne myśli,
  • łagodzi napięcia,
  • odblokowuje połączenia nerwowe,
  • ustępują stany zapalne,
  • Hildegarda z Bingen, do leczenia chorób tarczycy i oczu, używała kryształu górskiego nagrzanego słońcem. Podgrzany kamień należy przykładać do wola, kilka razy dziennie. Dobre efekty daje noszenie kryształowych korali (codziennie czyścić pod bieżącą wodą, raz na kilka dni wykładać na słońce). Przy zawrotach głowy i zaburzeniach błędnika należy  nosić wisiorki z kamienia górskiego. Rano i wieczorem przez 20 minut na czole, między brwiami, należy przykładać piramidkę kryształową
  • przy wypryskach (trądziku) dzbanek wystawić na działanie słońca,
  • przejmuje na siebie niedobre wibracje ludzi. Potrafi ogrzać ludzkie serca, zmienić osoby zasadnicze  i surowe w otwarte i przychylnie nastawione do bliźnich,
  • oczyszcza krew, ciało i umysł,
  • wykorzystywany jest do akupresury stóp.

Pomimo swego wszechstronnego oddziaływania leczniczego, kryształ górski jest źródłem wielkiej energii i dlatego należy postępować z nim ostrożnie. Należy pamiętać, że wzmacnia działanie wszystkich innych kamieni, które znajdą się w jego pobliżu lub są razem z nim stosowane. W astrologii przypisany jest do znaku Lwa.

Choć kryształ górski ma wszechstronne działanie dla wszystkich znaków zodiaku, szczególną estymą otacza ludzi urodzonych w znaku Koziorożca, Lwa i Bliźniąt. Wspomaga leczenie nowotworów, zawrotów głowy, chorób oczu, tarczycy, działa przeciwbólowo,  bioenergoterapeutycznie.

Jak kupować kryształy?

Na pewno nie w sklepie jubilerskim, są tam piękne okazy, cieszą oko i na pewno mają swoje działanie, ale jest to ułamek tego, co potrafi może mniej atrakcyjny, ale za to mocniejszy kryształ surowy. Udaj się na giełdę minerałów i kamieni. Przedtem skup się w domu na tym, byś kupił właściwy kamień, który będzie z Tobą współpracował. Nie sugeruj się wielkością kamienia. Podejdź do stoiska i patrz przez chwilę, może któryś z kamieni zawoła: Weź mnie! Dyskretnie przeciągnij wnętrzem dłoni nad kamieniami. Skup się na odczuciach. Może pojawi się lekkie mrowienie, a jeśli w pewnym momencie będzie ono intensywniejsze, oznacza to, że to Twój kamień Cię woła. Weź go do ręki, poczuj jego energię, zapytaj go w myślach, czy chce być z Tobą. Czasem jest tak, że kryształ przyklei się do ręki, przytuli.

No dobrze! Masz już ten „swój” kryształ. Możesz zainicjować go sobie do pracy. Wymyśl swoją własną formułę i wypowiedz ją, trzymając kryształ w ręku. Przedtem umyj go pod bieżącą, zimną wodą, wizualizując, jak spływają z niego wszelkie zanieczyszczenia.

Należy dbać o to aby kryształ nie był dotykany przez inne osoby.

Pamiętać trzeba o tym, by dać mu co jakiś czas odpoczywać (można mieć dwa kryształy). Kryształ zmęczony mętnieje, traci blask i siłę. Można założyć, że odpoczywa co trzy dni.

Kryształy o różnych kształtach mogą mieć odmienne zastosowanie, mogą też przekazywać nam różne informacje.

Kryształ o ostrym zakończeniu z jednej strony ściąga energię, a następnie z wierzchołka emituje wiązkę energii.

Zrost ukośny w kształcie litery V oznacza rozwidlenie dróg. Taki kryształ pokazuje nam, że trzeba podjąć jakąś decyzję, chociaż zawsze istnieje ryzyko niezadowolenia z tego, że nie podjęło się innej. Takie myślenie jednak nic nie daje: trzeba podjąć decyzję i nie zastanawiać się, co by było gdyby…

Przerost ukośny, czyli dwa kryształy zrośnięte i tworzące krzyż pokazują nam, jak czerpać radość i naukę z przeszkód, jakie pojawiają się na naszej drodze. Energia takiego kryształu może wspierać harmonię w związkach.

Kryształ obustronnie ostro zakończony pokazuje, jak połączyć dwie na pozór sprzeczne i nie dające się pogodzić rzeczy. Oczywiście dotyczy to głównie kryształu, który w naturalnych warunkach wykształcił oba końce. Czasami wcale nie musimy odrzucić jednej rzeczy, żeby mieć drugą. Sztuka polega właśnie na połączeniu.

Szczotki krystaliczne pokazują tkwiącą w człowieku różnorodność. Możemy zachować swoją odmienność nie tracąc przy tym korzeni. Szczotki dobrze działają jako odpromienniki.

Kryształ ostro zakończony z jednej strony, a z drugiej zaokrąglony służy do masażu i refleksoterapii.

Przy wyborze kryształu najlepiej kierować się intuicją, gdyż wtedy mamy największą szansę wybrać taki, który jest dla nas najodpowiedniejszy w danym momencie. Teoretycznie im jest czystszy i bardziej przejrzysty, tym lepiej. Wszystko jednak zależy od celu, w jakim chcemy go wykorzystać.

Grupa: kamień szlachetny z grupy Kwarcu
Barwa: biała lub bezbarwny, przezroczysty, często zmętniały
Wzór chemiczny: SiO2 (dwutlenek krzemu)
Połysk: szklisty, żywiczny
Układ krystalograficzny: trygonalny, sześcioboczne słupki

Twardość w skali Mohsa: 7
Jest minerałem nadzwyczaj odpornym na działanie kwasów i zasad.

Pochodzenie: pegmatyty, skały magmowe, utwory hydrotermalne, żyły typu alpejskiego, aluwia
Występowanie: Indie, Sri Lanka, Kenia, Madagaskar, Brazylia, Gujana Francuska, USA (Maine, Nowy Jork, Płn Karolina, Arkansas, Kalifornia), Rosja, Ukraina, Kazachstan, Gruzja, Szwajcaria, Austria, Włochy, Niemcy, Czechy, Polska, Francja.

Pielęgnacja i środki ostrożności: Kryształy należy myć bardzo często pod bieżącą wodą, gdyż z łatwością wchłaniają negatywną energię z otoczenia. Następnie należy wystawić je na działanie promieni słonecznych. Jednak w bardzo wysokiej temperaturze mogą popękać.

Czasami w Krysztale Górskim występują inkluzje obcych minerałów: goethytu (Kwarc Gwiaździsty), złota, pirytu, rutylu (Kwarc Rutylowy), turmalinu (Kwarc Turmalinowy).

Biała, nieprzezroczysta odmiana kwarcu nosi nazwę Kwarcu Mlecznego. W strukturze Kwarcu Mlecznego znajdziemy ogromną ilość wrostków cieczy z pęcherzykami gazu lub wrostków minerałów ilastych (np. Kaolinitu). Niekiedy Kryształ Górski zawiera w swojej strukturze libelle – pęcherzyki z gazem lub płynem, dla których wypełnieniem bywa kwas węglowy lub roztwór soli. Kryształ Górski wygląda wtedy tak, jakby był wypełniony kroplami wody. Inny efekt szczególnie ceniony w jubilerstwie to występujące w Krysztale wrostki rutylu (Kwarc Rutynizowany). Cały szereg innych minerałów, stanowiących wypełnienia Kwarcu może powodować także efekt tęczowej poświaty Kryształu. Kryształ Górski w dotyku jest zawsze chłodny – dzieje się tak dlatego, że cechuje go bardzo dobre przewodnictwo cieplne oraz duża pojemność cieplna, co powoduje odczuwalne zimno w dotyku. Pod wpływem ciepła dłoni przejmuje temperaturę.

Małgorzata I. Papała

www.elemiah.pl

Koncert mis i gongów tybetańskich w Kościele na ul. Pomorskiej 20 września. Wstęp wolny!

Misterium dźwimisy_kosciol_6ęków i wibracji
Koncert mis i gongów tybetańskich z okazji Festynu 200 U-Rodziny Augusta Cieszkowskiego
20 września, godz.18.00
Kościół Ewangelicko-Metodystyczny w Bydgoszczy, ul. Pomorska 41

Wstęp wolny!
Zapraszamy!

Gong to instrument o potężnych wibracjach. Majestatyczny dźwięk przenika, otacza, koi.
Przenosi w inny wymiar.Dźwięki mis to masaż komórkowy, ciało i umysł wprowadzone zostają w stan głębokiego relaksu, wyciszenia, podobnego do medytacji. Dochodzi do zsynchronizowania obu półkul mózgowych. Ciało, pozbawione blokad i napięć, zaczyna odczuwać lekkość i błogi spokój.
Koncert zagra absolwent Polskiego Towarzystwa Terapii Dźwiękiem.

Więcej o misach i gongach: http://elemiah.pl/misy

www.elemiah.pl

Którym pacjentom pomogą pijawki?

Pijawki okazują się niezwykle wszechstronnym narzędziem terapeutycznym. Pomogą one m.in. chorym z zapaleniem stawów czy komplikacjami po replantacji utraconych kończyn. Chociaż zapewne nieprędko znajdą powszechne zastosowanie w polskiej służbie zdrowia, coraz więcej ośrodków zaczyna interesować się tą niekonwencjonalną formą terapii i potencjalnymi korzyściami niesionymi przez pijawki.

Wskazania i przeciwwskazania do zastosowania pijawek
W Szpitalu św. Jadwigi Śląskiej w Trzebnicy co roku zużywa się ok. 300 pijawek. Są tam obecne od przeszło 10 lat. Jednak stosowane są dopiero jako „ostatnia deska ratunku”. Jak zaznacza chirurg i prezes Polskiego Towarzystwa Hirudologicznego, dr Maciej Paruzel, pijawki wykorzystywane są np. w przypadkach dynamicznie postępującej zakrzepicy naczyniowej lub obrzęku tkanek po replantacji, które nie ustępują pomimo zastosowania odpowiednich leków. Procedura pozwoliła zgłębić właściwości lecznicze pijawek i doprowadziła do odkrycia nowych dziedzin medycyny, w których przynoszą pacjentom znaczne korzyści, takich jak algodystrofia i zapalenie stawów związane z osteoartrozą. 

Jak dodaje chirurg, pijawki przeważnie stosowane są w przypadku chorych po zabiegach mikrochirurgicznych w chirurgii rekonstrukcyjnej, plastycznej i onkologicznej. Pomagają one w sytuacjach, gdy w wyniku zakrzepicy powstaje zagrożenie procesem niedokrwiennym lub martwiczym, a leki nie mogą zostać przetransportowane w odpowiednie miejsce wraz z krwią. 

Pasożyty pomagają także obniżyć ciśnienie tętnicze, poziom cholesterolu, złagodzić bóle migrenowe czy szumy w uszach. Chociaż pijawki lekarskie przyniosły korzyści tak wielu chorym, niemożliwe jest opracowanie konkretnej listy wskazań do ich zastosowania ‒ mówi specjalista. Za każdym razem należy bowiem wziąć pod uwagę także schorzenia towarzyszące, zażywane leki i kondycję pacjenta. 

Pomimo wszechstronności pijawek w leczeniu schorzeń o podłożu bólowym, zapalnym i zakrzepowym, istnieje również wiele przeciwwskazań do ich zastosowania. Dotyczy to przede wszystkim kobiet ciężarnych, małych dzieci, pacjentów ze skazą krwotoczną, nieprawidłowościami w zakresie gojenia się ran, uszkodzeniami organów wewnętrznych, niedoborami immunologicznymi, a także chorych stosujących leki przeciwzakrzepowe. 

Na czym polega hirudoterapia?


Należy pamiętać, że nie każda pijawka może trafić do szpitala. Pasożyt musi pochodzić z legalnej hodowli laboratoryjnej, a źródło jej pochodzenia musi być potwierdzone odpowiednim certyfikatem. Hodowla taka pozostaje pod kontrolą weterynaryjną. 

Pijawka przytwierdza się do ciała pacjenta za pomocą przyssawek (zlokalizowanych na obu końcach jej ciała). Jedna z nich otacza otwór gębowy pasożyta, dzięki któremu przebija się on przez skórę człowieka i pożywia się jego krwią. W międzyczasie wraz ze śliną pijawka wydziela konkretne związki chemiczne, które to powiązane zostały z licznymi korzyściami terapeutycznymi. 

Wśród związków tych znajduje się enzym przeciwzakrzepowy nazywany hirudyną, który zapobiega krzepnięciu krwi. Działanie enzymu trwa do 6 godzin po odłączeniu pijawki od pacjenta. W ten sposób możliwe jest odprowadzenie krwi, która w przeciwnym razie kumulowałaby się, prowadząc do martwicy komórek. Pijawka produkuje także związki rozszerzające naczynia i zmniejszające obrzęk

Pasożyt przeważnie żywi się przez 20-40 minut i w czasie tym wypija ok. 10-15 ml krwi. W trakcie procesu jego ciało powiększyć się może 8-11 razy. Gdy pijawka skończy „posiłek”, odczepia się od żywiciela. Jeżeli konieczne jest wcześniejsze usunięcie pasożyta, należy poluźnić przyssawkę przy użyciu gorąca, alkoholu lub kwasu. Przy próbie oderwania pijawki na siłę, w ranie pozostać mogą resztki jej aparatu gębowego. 

Chociaż hirudoterapia uwzględniona została w Międzynarodowym Spisie Procedur ICD-9, zabiegi z użyciem pijawek nie zawsze refundowane są przez NFZ. Zależy to od lokalizacji ośrodka. Tymczasem istnieje szereg krajów, gdzie procedura taka pokrywana jest z funduszy państwowych – np. Stany Zjednoczone, Wielka Brytania czy Rosja

Autor artykułu oraz źródło: www. natemat.pl.  oraz  www.flickr.com/photos/oakleyoriginals/3622999458 by OakleyOriginals / CC-BY-2.0

hirudoterapia, Małgorzata I.Papała: www.elemiah.pl

Rytuały Tybetańskie

Rytuały tybetańskie. Pięć prostych ćwiczeń.

Rytuały tybetańskie to zestaw kilku prostych ćwiczeń, z natury przypominających jogę. Poprawiają one ogólny stan zdrowia. Pomagają dorosłym, jak i dzieciom. Poprzez usunięcie blokad energetycznych uwolniona zostaje negatywna energia. Pobudza to przepływ energii pozytywnej poprzez różne kanały ciała fizycznego i subtelnego (meridiany, szlaki nerwowe, naczynia limfatyczne i krwionośne). W rezultacie uzyskujemy niepodzielną koncentrację i pełną kontrolę nad ciałem, co skutkuje odmłodzonym wyglądem, regeneracją zdrowia i powrotem sił witalnych. Ćwiczenia zapewniają odzyskanie równowagi zasobów energetycznych ciała, dzięki zwiększeniu tempa wirowania czakr do szybkości charakterystycznej dla osoby młodej. Jeżeli ciało energetyczne znajduje się w stanie równowagi przez dłuższy czas, wpływa ono na ciało fizyczne i powoduje, że gruczoły ponownie wydzielają w doskonałej równowadze te hormony, które są niezbędne dla znakomitego zdrowia i żywotności.

W zależności od zaawansowania i szybkości wykonywania rytuałów poświęcasz im mniej więcej tylko 15 minut dziennie.

Najlepsze rezultaty osiąga się poprzez systematyczne, codzienne wykonywanie rytuałów.

Jak zacząć?

Najlepiej od wykonywania trzech powtórzeń w każdym rytuale raz na dzień. W następnych tygodniach dodawać do każdego rytuału po dwa powtórzenia. W drugim tygodniu wykonuj pięć powtórzeń każdego rytuału, w trzecim tygodniu siedem i tak dalej aż dojdziesz do 21 powtórzeń. 21 powtórzeń to optymalna ilość dla większości ludzi.

Rytuały tybetańskie to przede wszystkim rytuały energetyczne, a nie sport wyczynowy. Wykonuj te ćwiczenia powoli, starannie i świadomie traktując je jako rodzaj medytacji.

Rytuały najlepiej jest wykonywać rano przed śniadaniem. Można ćwiczyć również wieczorem, jednak nie później niż o godzinie 18. Przy każdym ćwiczeniu zwróć uwagę na synchronizację oddechu z ruchem. Czas rozpoczęcia oddechu jest zgodny z chwilą rozpoczęcia ruchu. Przy ruchu od podłoża w górę wykonujemy wdech, natomiast przy powrocie do pozycji wyjściowej (ruch w kierunku podłoża) wykonujemy wydech. Nie wstrzymujemy oddechu.

Rytuał 1

1

Stań prosto, ręce  wyciągnięte na boki, dłonie otwarte, zwrócone wnętrzem do podłogi, palce złączone razem, ręce w jednej linii z ramionami. Ramiona rozluźnione. Broda równolegle do podłogi. Zacznij wirować, obracaj się zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Wirując oddychaj powoli, głęboko i równo. Stopy mają podążać za rękoma, nie odwrotnie. Zacznij i zakończ powoli, zwiększaj i zmniejszaj prędkość stopniowo. Kończąc obroty złóż dłonie przed sobą na wysokości mostka, skup wzrok na złączonych kciukach – pomaga to odzyskać równowagę. Zakończ wirowanie w tym samym miejscu co zacząłeś, nie przemieszczaj się w trakcie ćwiczenia. Odpręż się, głęboko oddychaj.

Rytuał pierwszy działa: korzystnie na krążenie, łagodzi dolegliwości związane z żylakami. Zwiększa przepływ energii w całym ciele, pobudza czakry, przede wszystkim na czubku głowy, czole, klatce piersiowej i kolanach, dzięki czemu stymuluje ożywienie komórek; ułatwia przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego, zapobiegając bólom głowy.

Rytuał 2

2

Połóż się na plecach, wyprostuj nogi, twarz trzymaj zwrócona ku górze. Ułóż wyprostowane ręce wzdłuż ciała, z dłońmi zwróconymi do podłogi. Palce złączone. Wykonaj wdech przez nos, unieś głowę i przyciągnij ją do piersi. Jednocześnie podnieś wyprostowane w kolanach nogi. Opuść głowę i nogi z powrotem na podłogę. W czasie opuszczania nóg wykonaj powoli wydech przez nos, następnie rozluźnij wszystkie mięśnie i powtórz cały rytuał.

Podnosząc nogi, napieraj na podłogę ramionami, łokciami, przedramionami i dłońmi.
Głowę podnoś delikatnie, nie wykonuj gwałtownych szarpnięć, miej brzuch wciągnięty – skoncentruj się na nim mentalnie. Przez cały czas zachowuj stały rytm oddychania: głęboki wdech przy podnoszeniu nóg i głowy – wydech przy opuszczaniu. W przerwach między powtórzeniami, rozluźnij mięśnie i oddychaj w tym samym rytmie. Jeśli nie możesz wyprostować nóg całkowicie, możesz zostawić je lekko zgięte w kolanach, jednak staraj się aby były proste. Dla rozciągnięcia mięśni i ścięgien możesz wykonywać jakieś ćwiczenia rozciągające np. skłony. Aby ułatwić sobie doprowadzenie nóg do pionu, wyprowadzaj ruch od pięt, możesz również podłożyć dłonie pod pośladki.

Rytuał drugi działa: wzmacniająco na nerki, narządy układu trawienia, narządy i gruczoły płciowe, na tarczycę. Wpływa korzystnie na trawienie i problemy jelitowe. Pozytywnie oddziałuje na krążenie i oddychanie, uelastycznia mięsień serca i przeponę, usprawnia pracę układu limfatycznego, wzmacnia brzuch, nogi, ręce usuwa napięcie w dolnej części kręgosłupa, jest pomocny w przypadku sztywności nóg i karku. Ma pozytywny wpływ na ludzi cierpiących na artretyzm i osteoporozę . Rytuał drugi przyśpiesza wirowanie czakr 1, 2, 3 i 5, u podstawy kręgosłupa , w dolnej i górnej części brzucha, oraz w obszarze gardła.

Rytuał 3

3

Uklęknij na podłodze prostując tułów. Oprzyj zagięte palce stóp o podłogę. Nogi rozstaw na szerokość bioder. Dłonie połóż na udach, tuż za mięśniami pośladkowymi. Pochyl głowę do przodu, przyciągając brodę do piersi. Weź głęboki wdech przez nos. Oddychając powoli i głęboko, odchyl głowę i tułów do tyłu tak, aby kręgosłup tworzył łuk. Teraz powracając do pozycji wyjściowej zrób wydech. Powtórz rytuał.

Rozluźnij głowę i szyję. Dla podparcia i równowagi, obejmij uda dłońmi podczas odchylania się do tyłu i do przodu. Klęcząc, koniecznie podginaj palce stóp, tak żeby zbytnio nie obciążać nóg. Napinaj mięśnie pośladków i unikaj wygięcia kręgosłupa w części krzyżowej.

Rytuał trzeci działa: odmładza nadnercza, tarczycę, nerki, wszystkie narządy układu trawienia oraz narządy i gruczoły płciowe. Jest bardzo zdrowy dla kobiet w okresie menopauzy oraz tych, które mają nieregularne i przedłużające się miesiączki. Wzmacnia i uelastycznia brzuch, przeponę, pogłębia oddychanie, usuwa napięcia z dolnej części kręgosłupa i karku. Pomaga przy oczyszczaniu zatok i łagodzi objawy artretyzmu karku i górnej części kręgosłupa. Rytuał ten przyśpiesza wirowanie wszystkich czakr, szczególnie 2, 3 i 5 w obszarze dolnej i górnej części brzucha oraz w obszarze gardła.

Rytuał 4

4

Usiądź na podłodze. Wyprostuj i lekko rozstaw nogi, tak by stopy znajdowały sie na linii ramion. Wyprostuj tułów, dłonie połóż płasko na ziemi tuż przy pośladkach, palce skierowane ku stopom. Zrób wdech. Zrób wydech i przyciągnij brodę do piersi. Powoli zrób wdech, odchyl głowę do tyłu.  Unieś tułów, tak aby kolana były zgięte , a ręce wyprostowane. Klatka piersiowa, brzuch i podudzia powinny tworzyć most lub łuk. Stopy powinny być oparte płasko o podłogę.

Napręż wszystkie mięśnie i wstrzymaj oddech. Zrób wydech, stopniowo i całkowicie opróżniając płuca i równocześnie rozluźniaj każdy mięsień, następnie wróć do pozycji wyjściowej. Odpocznij chwilę i powtórz ćwiczenie.

Przyciskaj dłonie i pięty mocno do podłogi kiedy podnosisz tułów. Jeśli masz objawy menopauzy, ćwicz z wciągniętym brzuchem. Trzymaj głowę w jednej linii z kręgosłupem. Zacznij od ustawienia głowy w taki sposób, aby broda dotykała klatki piersiowej. Następnie głowa wraca do normalnej pozycji, równolegle do podłogi. Nie odchylaj głowy bardziej do tyłu. Trzymaj pośladki ściśnięte, pozwoli to zabezpieczyć dolną część kręgosłupa. Udawaj, że ściskasz piłkę między kolanami, dzięki temu kolana będą złączone. W razie trudności unieś tułów tylko do takiej wysokości , jak możesz to zrobić bez trudu. Próbuj stopniowo podnosić go wyżej.

Rytuał czwarty działa:  pobudza tarczycę, układ trawienny, narządy i gruczoły płciowe, układ limfatyczny i krążenie. Uelastycznia mięśnie brzucha, mięsień serca i przeponę, wzmacnia brzuch, uda, ręce i ramiona. Jeśli cierpisz na niedrożność zatok, możesz przekonać się, że ten rytuał udrażnia nos. Jest pomocny w przypadku artretyzmu karku, ramion, kolan i bioder, w osteoporozie rąk, nóg i miednicy. Pogłębia oddychanie i przyspiesza wirowanie czakr związanych z obszarem podstawy kręgosłupa, dolnej i górnej części brzucha, klatki piersiowej oraz gardła (czakry 1, 2, 3, 4 i 5) oraz mniejszych czakr w okolicach kolan, stymulując i wzmacniając układ immunologiczny. Ponadto ten rytuał może pozytywnie oddziaływać w przypadku zanikającego cyklu menstruacyjnego i objawów menopauzy.

Rytuał 5

5

Połóż sie twarzą do ziemi, z wyprostowanymi nogami i podwiniętymi palcami stóp. Opieraj się na rękach, trzymaj dłonie skierowane wnętrzem do dołu. Stopy rozstaw na szerokość ramion, w jednej linii z rękoma. Unieś ciało, całkowicie wyprostuj ręce. Kręgosłup wygnij w łuk, tak aby uwypukliła się klatka piersiowa, a dolna cześć pleców była zapadnięta. Powoli wykonuj wdech przez nos, równocześnie odchyl głowę jak najdalej do tyłu.

Nadal wdychaj powietrze, podnieś biodra, wygnij ciało tak aby przybrało kształt odwróconej litery „V”. Przechodząc do tej pozycji pochyl głowę do przodu, przyciągnij brodę do piersi tak, żebyś widział stopy. Stopy powinny stać płasko na podłodze, tylko pięty mogą być nieznacznie uniesione do góry. Zrób wydech gdy będziesz powracał do pozycji wygięcia w łuk z rękoma i nogami wyprostowanymi. Pamiętaj, ziemi dotykaj tylko dłońmi i stopami. Zrób wdech i powtórz ćwiczenie.

Rozluźnij głowę i szyję aby nie nadwyrężać karku. Wciągnij brzuch, napnij mięśnie pośladkowe aby zabezpieczyć dolną część kręgosłupa. Nie wolno wracać do pierwotnej, wyjściowej pozycji leżenia na podłodze, dopóki nie zakończysz pełnego cyklu powtórzeń.

Rytuał piąty działa:  odmładza tarczycę, nerki i nadnercza, wszystkie narządy układu trawiennego i gruczoły płciowe. Poprawia krążenie i pracę układu limfatycznego, co ma korzystny wpływ na układ odpornościowy, stymuluje głębsze oddychanie oraz pobudza wszystkie czakry. Ponadto wzmacnia i uelastycznia mięśnie brzucha, mięsień sercowy, przeponę, nogi i ręce oraz łagodzi ból w dolnej części kręgosłupa. Jest przydatny w łagodzeniu objawów menopauzy, oczyszcza zatoki, reguluje trawienie zmniejszając tym samym problemy jelitowe. Przynosi ulgę osobom cierpiącym na osteoporozę rąk i nóg oraz artretyzm bioder, kręgosłupa, ramion stóp i dłoni.

 Po zakończeniu wszystkich rytuałów należy odpocząć przez kilka minut.

tyb_r1
Rytuał 1
tyb_r2
Rytuał 2
tyb_r5
Rytuał 3
tyb_r4
Rytuał 4
tyb_r5
Rytuał 5Połóż się na plecach, rozluźnij mięśnie. Zamknij oczy – wizualizuj sobie, że:

Połóż się na plecach, rozluźnij mięśnie. Zamknij oczy – wizualizuj sobie, że:

+ przy każdym wdechu, gromadzisz energię, z każdym wdechem odczuwasz coraz większy spokój, wdychasz czyste powietrze.

+ przy wydechu twój organizm oczyszcza się, razem z powietrzem wydychasz całe napięcie, które ci towarzyszy, uwalniasz się od niechcianych myśli.

Z każdym dniem jesteś coraz zdrowszy i coraz spokojniejszy.

https://www.youtube.com/watch?v=vHFVMBwqaz0

https://www.youtube.com/watch?v=aJKerrgDS6E

Terapia dźwiękiem – kamertony terapeutyczne

Kamerton, inaczej diapazon, jet to przyrząd służący do strojenia instrumentów muzycznych.

W zależności od dobranego kamertonu, jego częstotliwości, możemy uzyskać różne interwały, czyli bukiet drgań, częstotliwości, który powstaje z nakładania się na siebie czystych tonów. Działając zaś na poszczególne organy, meridiany, czakramy, wpływa na świadomość.
Oddziaływanie kamertonów na organizmy żywe wykorzystywane jest w muzykoterapii i w sesjach relaksacyjnych. Komórki, narządy i ośrodki energetyczne wchłaniają energię dźwięków. Dodatkowo same drgając, rezonują z drganiami kamertonów i tworzą interwały, które zmieniają świadomość i postrzeganie otaczającego świata.
Moc kamertonów polega na tym, że emanujący z nich dźwięk dociera wprost do rozstrojonego organu i przywraca w nim równowagę. Wibracja dźwięku działa na poziomie komórkowym, dlatego właśnie kamertony są tak skuteczne. Dzięki nim można wyleczyć większość chorób. Terapia kamertonami przynosi rewelacyjne skutki w leczeniu nowotworów. Pomaga także w leczeniu zaburzeń psycho-emocjonalnych,np. chorób serca, nerwic, stanów lękowych.

Interwał jest to odległość między dwoma dźwiękami. W zależności od współbrzmienia interwały dzieli się na konsonansowe, czyli zgodnie brzmiące oraz dysonansowe, czyli niezgodnie brzmiące. Przykłady interwałów: pryma, sekunda, tercja, kwarta. oktawa.
Kamertony terapeutyczne – wibrują z określoną częstotliwością w oparciu o tzw. skalę pitagorejską – skalę naturalną, a nie skalę współczesną tzw. temperowaną. Skala pitagorejska jest konsonansowa dla nas. Daje w efekcie muzykę głębszą i działa uzdrawiająco.
Skala jest oparta na tzw. regule złotego podziału 3:2.

SONY DSCDźwięki C i G tworzą tzw. doskonałą kwintę czystą, czyli pełnię HARMONII. Jest to najdoskonalszy interwał, otwierający wrota do uzdrawiania i wyższej świadomości. Dzięki zastosowaniu już tylko dwóch dźwięków otrzymamy natychmiast głęboką relaksację, niecodzienne doznania, zmianę stanu świadomości, poruszenie mięśni bez wysiłku ciała, zrównoważenie energii, pełną harmonię, spokój, wyciszenie. Punktowe zastosowanie tego interwału przyniesie ulgę w bólu czy chorobie mięśni.

Terapia Kamertonami:

– odpręża,SONY DSC
– relaksuje,
– uwalnia od stresów,
– wycisza, daje spokój wewnętrzny, radość,
– odblokowuje i przyspiesza proces oczyszczania organizmu,
– doprowadza do równowagii energetycznej,
– poprawia pracę układów i narządów wewnętrznych,
– oczyszcza czakry – centra energetyczne,
– wzmacnia odporność,
– wspomaga leczenie chorób i pozbycie się negatywnych emocji,
– likwiduje napięcia mięśni, ból

Przeciwwskazania:
– osoby posiadające implanty, endoprotezy i rozrusznik serca.
– kobiety w ciąży,
– dzieci do 10 roku życia.

Techniki

Technika Kwinty Czystej – najdoskonalszy interwał – przynosi równowagę całemu systemowi nerwowemu, spokój i wyciszenie, zintegrowanie umysłu z ciałem, głęboki relaks. Punktowe zastosowanie tego interwału przyniesie ulgę w bólu czy chorobie mięśni. Dzięki kwincie odżywiają się tkanki. Może zacząć wzrastać hemoglobina i nasycenie krwi tlenem, obniżyć się ciśnienie, ustabilizować krążenie, ustąpić kaszel, katar. Mogą także unormować się cykle menstruacyjne, zredukować objawy menopauzy itp. Kamertony CG polecane są przede wszystkim osobom ze schorzeniami dotyczącymi psychiki, umysłu i stąd płynących zaburzeń, w problemach braku skupienia, zaburzonej koncentracji, czy stresie.

Technika oczyszczająco – regulująca – prowadzi do wypośrodkowania, zharmonizowania energii w całym organizmie. Struktury harmoniczne przywracają właściwą energię w tkankach oraz narządach wewnętrznych, działając na ciało fizyczne i psychikę. Technika ta polega na oczyszczaniu i regulowaniu centrów energetycznych. Każdemu centrum przypisane są konkretne narządy i układy w ciele. Przywracając więc do równowagi centra energetyczne, równowagę odzyskują też narządy i układy. Wspomaga to ich wyleczenie. Dzięki 8 kamertonom przeprowadzamy również detoksykację organizmu. Za sprawą uaktywnionej pełnej skali 8 kamertonów dochodzi do rozbicia komórek nowotworowych, które usuwane są z toksynami z organizmu, przy jednoczesnym odżywianiu komórek nie dotkniętych rakiem (potwierdziły to badania w Paryżu na Uniwersytecie Jussieu w 1981-1982r. ).

Technika Interwałowa – oddziałuję na sferę umysłu, psychikę. 8 interwałów używamy w zależności od tego, jaki efekt chcemy uzyskać, pobudzenia, otwarcia na świat, czy wyciszenia, skupienia uwagi na sobie. Interwały consonansowe używamy jako pomoc w rozwoju emocjonalnym, psychicznym i duchowym. Natomiast interwały dysonansowe najczęściej wykorzystywane są w technice przeciwnowotworowej, w celu wyeliminowania komórek nowotworowych.

Technika „Aniołów” – stosujemy tu trzy kamertony o bardzo wysokich częstotliwościach, dzięki którym szybko przechodzimy w stan uspokojenia i wyciszenia. Podnoszone są nasze wibracje. Tymi kamertonami można również oczyszczać pomieszczenia.

SONY DSC

Techniki punktowe:
Technika Akupresury Wibracyjnej – akupresura wywodzi się z medycyny chińskiej.
Tu na punkty akupunktury działamy dźwiękiem. Uzdrawiające, czyli usuwające przyczyny choroby działanie, udowodniono w przypadku ponad 200 schorzeń.

Technika Meridianowa – działanie dźwiękiem na punkty akupunktury – przynosi niesamowicie szybkie efekty leczenia bardzo wielu chorób.

Technika skórna – na problemy i zmiany skórne, spłycenie zmarszczek, wyrównany koloryt cery oraz odzyskujemy piękne, bujne włosy, pomagamy pozbyć się cellulitu.
Technika kostna – stosowany w dolegliwościach kostnych, urazach czy złamaniach. Działa silnie na niższe kręgi lędźwiowe, kość krzyżową i guziczną. Jego siła wibracji rozluźnia wiązadła krzyżowe, jak również poprzez pobudzenie zwojów nerwowych, dociera do rdzenia kręgowego, prowadząc do utrzymania równowagi między układem nerwowym współczulnym a przywspółczulnym. Dzięki temu znika napięcie mięśni, drgawki, spazmy, strach, ból, poprawia się krążenie przez odciążenie napięcia struktury mięśnia, co powoduje powiększenie strumienia przepływu krwi.

komorkarakowawww

mgr Małgorzata Papała, terapeuta dźwiękiem, kamertony

http://elemiah.pl/misy

www.elemiah.pl

Czym jest hirudoterapia?

slaskHirudoterapia to naturalna metoda leczenia różnorodnych dolegliwości zdrowotnych przy użyciu pijawek. Pijawka poprzez regulację układu krążenia człowieka skutecznie leczy bądź wspomaga leczenie wielu chorób takich jak choroby układu sercowo-naczyniowego, endokrynologicznego, pokarmowego, moczowo-płciowego, oddechowego, kostno-stawowego, choroby dermatologiczne bądź neurologiczne.

Wstęp

Hirudoterapia to stara, sprawdzona i nieszkodliwa metod leczenia pijawkami przeżywająca obecnie w świecie renesans. Znana jest ludzkości już od dawna, jednakże od niedawna hirudoterapia wraca do łask i jest uważana za alternatywną metodą leczenia dolegliwości i schorzeń.

Pijawki wykorzystywane są do leczenia już od czasów starożytnych. Pisano o nich na egipskich hieroglifach, w Biblii, w dziełach starożytnych rzymskich i greckich medyków. Intensywny rozwój medycyny w XX wieku stał się przyczyną ograniczenia stosowania tych organizmów, jednakże wyizolowanie hirudyny z gruczołów śluzowych pijawek, jak również innych cennych związków, spowodowało ponowne zainteresowanie tą starą metodą terapii [14 , 20].

Dlaczego pijawki?

W hirudoterapii stosowane są pijawki pochodzące wyłącznie z hodowli laboratoryjnej oraz posiadające świadectwo pochodzenia. Wykorzystywane są wszystkie pijawki z gatunku Hirudo medicinalis: pijawka lekarska lecznicza (Hirudo medicinalis medicinalis), pijawka lekarska apteczna (Hirudo medicinalis officinalis) oraz pijawka lekarska orientalna (Hirudo medicinalis orientalis) [1]. Pijawka przywiera do ciała swojej ofiary za pomocą otworu gębowego wyposażonego w przyssawki i trzy promieniście ułożone szczeki. Każda szczęka posiada 80-90 małych chitynowych zębów. Nakłucie skóry ma kształt trzech promieniście rozchodzących się linii. Pijawka po nakłuciu pobiera krew z żywiciela. Z ciała osoby ukąszonej potrafi wyssać ilość krwi odpowiadającą jej dziesięciokrotnej masie [16]. Jednocześnie z jej gruczołów ślinowych do krwioobiegu człowieka uwalniane są liczne substancje lecznicze. Po zabiegu muszą zostać zniszczone zgodnie z obowiązującymi przepisami, gdyż zabronione jest stosowanie tych samych pijawek różnym osobom [12].

Skład wydzieliny gruczołów ślinowych pijawki

W skład wydzieliny gruczołów ślinowych pijawki lekarskiej zalicza się:

• inhibitory krzepnięcia krwi:
– hirudyna,
– inhibitory transglutaminaz osoczowych I i II – czynniki stabilizujące fibrynę,
– antystazyna [11];
• inhibitory agregacji płytek krwi:
– apyraza [13],
– kalina [16],
– saratyna,
– destabilaza [6];
• hementyna [7] i hementeryna o działaniu fibrynolitycznym [10];
• PC-LS – czynnik przeciwpłytkowy oraz regulujący ciśnienie tętnicze krwi [22];
• esteraza cholesterolowa i triglicerydaza odpowiedzialne za rozkład triglicerydów i cholesterolu [24];
• inhibitory proteinaz o działaniu przeciwzapalnym:
– hirustaza,
– bdeliny,
– egliny [5];
• neuroprzekaźniki:
– dopamina,
– acetylocholina,
– serotonina,
– histamina;
• endorfiny [6];
• inhibitory wzrostu mikroorganizmów:
– kolagenoza [15],
– chloromycetyna,
– hialuronidaza [18];
• steroidy:
– kortyzol,
– progesteron,
– estradiol,
– testosteron,
– dehydroepiandrosterol;
• antyelastaza odpowiedzialna za rozkład elastazy [6].

Terapeutyczny efekt działania substancji aktywnych wydzieliny ślinowej pijawek lekarskich

Hirudoterapia nie stanowi panaceum na wszystkie choroby, jednakże skutecznie leczy bądź wspomaga leczenie wielu schorzeń układu sercowo-naczyniowego, krwiaki i zakrzepy, nadciśnienie niedociśnienie, choroby i bóle serca, zakrzepowe zapalenie żył, chorobę niedokrwienną, wysoki cholesterol, choroby skóry, hemoroidy, rwę kulszową, żylaki, trudno gojące się rany, obrzęki powypadkowe, choroby płuc i oskrzeli, choroby przewodu pokarmowego, choroby wątroby, wrzody żołądka i dwunastnicy, alergie, procesy starzenia, choroby kobiece, bezpłodność, prostatę, impotencję, zapalenie korzonków nerwowych, udary, bóle stawów, choroby nerek, bóle kręgosłupa, agresję, histerię, nerwice, depresję, a nawet niektóre nowotwory.

Choroby układu sercowo-naczyniowego

Ze względu na przeciwzakrzepowe, fibrynolityczne i przeciwagregacyjne działanie składników pochodzących z wydzieliny ślinowej Hirudo medicinalis, pijawki te są przykładane pacjentom z chorobami zakrzepowo-zatorowymi, z nadciśnieniem, z miażdżycą oraz osobą po zabiegach plastyczny, w szczególności po replantacjach.

Choroby zakrzepowo-zatorowe

Hirudyna jest głównym związkiem przeciwzakrzepowym wydzielanym przez pijawki. Jest ona silnym inhibitorem trombiny [21]. Wykazano, iż jest to substancja efektywniejsza w zapobieganiu udarom i zawałom niż kwas acetylosalicylowy czy też heparyna [1]. Natomiast antykoagulanty zawarte w wydzielinie ślinowej pijawek ograniczają powstawanie zakrzepów [15]. Badania in vivo przeprowadzone na szczurach, królikach oraz psach wykazały, iż jest ona lekiem nie tylko dobrze tolerowanym, ale również charakteryzującym się niską toksycznością [19]. Istotną rolę w leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych odgrywają substancje przeciwagregacyjne, takie jak apyraza. Jest to substancja zaliczana do niespecyficznych inhibitorów agregacji trombocytów, która zmniejsza agregację płytek krwi poprzez hamowanie wydzielania trifosforanu adenozyny (ATP) [13]. Ponadto wydzielane przez Hirudo medicinalis białka, takie jak kalina i saratyna, hamują adhezję trombocytów do kolagenu za pośrednictwem czynnika von Willebranda, co zapobiega agregacji płytek krwi [16]. Z kolei destabilaza, hamuje agregacje trombocytów indukowaną przez kolagen oraz czynnik aktywacji płytek (PAF). Powoduje również inhibicję cyklazy adenylowej oraz zmniejsza produkcję cyklicznego adenozynomonofosforanu (cAMP), przez co ogranicza agregację trombocytów [4]. W wydzielinie gruczołów śluzowych pijawek wykryto również substancje fibrynolityczne, takie jak hementeryna i hementyna. Hementeryna odpowiedzialna jest za aktywację plazminogenu do plazminy. Dzięki swoim właściwościom rozpuszcza ona zakrzepy oraz udrażnia naczynia. Jednocześnie substancja ta jest nieczuła na obecny we krwi naturalny enzym rozkładający białka [10]. Z kolei hementyna jest proteinazą rozpuszczającą fibrynę i rozkładającą fibrynogen na fragmenty peptydowe [7].

Miażdżyca

Badania kliniczne wykazują korzystny wpływ hirudoterapii na poziom stężenia lipidów. U pacjentów poddanych leczeniu pijawkami zaobserwowano normalizację poziomu całkowitego cholesterolu (TCI), triglicerydów (TG) oraz zmniejszenie LDL [5]. Związane jest to z wydzielaniem przez Hirudo medicinalis esterazy cholesterolowej i lipazy (triglicerydazy), odpowiedzialnej za rozkład triglicerydów. W badaniach potwierdzono również przeciwmiażdżycowe oddziaływanie saratyn, poprzez ich działanie przeciwtrombinowe podczas formowania się płytki miażdżycowej [3].

Nadciśnienie tętnicze

PC-LS jest najważniejszym czynnikiem w wydzielinie ślinowej pijawek, który odpowiedzialny jest za regulacje ciśnienia. Jest to substancja niskocząsteczkowa związana łańcuchem polipeptydowym z destabilazą. Jej właściwości są podobne do prostacykliny. Badania przeprowadzone na szczurach wykazały, iż substancja ta powoduje wydzielanie tkankowego aktywatora plazminogenu (t-PA). PC-LS jest typowym regulatorem ciśnienia tętniczego krwi, obniża ciśnienie za wysokie, a zbyt niskie podwyższa [22]. Ponadto histamina obecna w wydzielinie ślinowej pijawek uczestniczy w obniżeniu ciśnienia tętniczego poprzez rozszerzenia naczyń krwionośnych [6].

Zabiegi chirurgiczne i replantacje

Osoby po zabiegach chirurgicznych i replantacjach są narażone na powikłania zakrzepowo-zatorowe. W czasie zabiegu hirudoterapii przystawia się pijawki w miejscu replantacji kończyn, piersi, prącia czy ucha [15]. Substancje przeciwzakrzepowie, fibrynolityczne i przeciwagregacyjne wydzielane przez te organizmy przywracają krążenie przy replantowanym narządzie. Natomiast inne uwalniane przez nie substancje, takie jak bdeliny przyspieszają gojenie ran. Mechanizm ich działania jest odwrotny do wpływu fibrynolityków, hamują bowiem plazminę. Stan zapalny często powstający po zabiegu replantacji może zostać ograniczony poprzez bdeliny, gdyż hamują one czynniki zapalne, jak również zmniejszają obrzęk [17].

Działanie wydzieliny gruczołów ślinowych pijawek na układ nerwowy

Od najdawniejszych czasów pijawki przykładane były w celu poprawy nastroju i samopoczucia. Dziś wiadomo, że związane jest to z wydzielaną przez Hirudo medicinalis endorfiną, zwaną hormonem szczęścia. Wywołuje ona nie tylko uspokojenie i euforię, ale również działa przeciwbólowo. Stosowanie hirudoterapii zalecane jest więc pacjentom z depresją, nerwicami, a także w leczeniu tików nerwowych. Ponadto pijawki wydzielają neuroprzekaźniki, takie jak histaminę, dopaminę, acetylochloinę i serotoninę, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego [23]. Z gruczołów ślinowych pijawek wyizolowano substancje, które pobudzają wzrost komórek nerwowych. Badania dowiodły, że zarówno enzym proteolityczny destabilaza, jak i inhibitory proteaz – bdelina A, bdelina B oraz egliny, odpowiedzialne są za stymulację wzrostu komórek nerwowych w zwojach nerwowych embrionu kurczaka. Koncentrat tych substancji powoduję wzrost neuronów czuciowych w zwojach rdzeniowych. Chalisova i wsp. [22] wykazali, że egliny i bdeliny, działają na układ nerwowy podobnie do neksyny, uwalnianej przez komórki glejowe Neksyna odgrywa istotną rolę podczas tworzenia filopodiów, niezbędnych do regeneracji włókien nerwowych [8]. Dowiedziono również, iż destabilaza, bdelina A, bdelina B oraz eglina C spełniają podobną rolę, jak czynnik wzrostu nerwów (NGF), neurogenny czynnik pochodzenia mózgowego (BDNF) oraz neurotrofiny 3 i 4. Badacze wnioskują, iż prawdopodobnie inhibitor proteazy i NGF aktywują ten sam receptor. W rozdziale chromatograficznym zaobserwowano, że destabilaza jest ściśle połączona frakcją zawierającą niebiałkowe niskocząsteczkowe składniki. Wykrycie w wydzielinie ślinowej pijawki czynników pobudzających wzrost komórek nerwowych stwarza możliwość zastosowania hirudoterapii do leczenia schorzeń neurodegeneracyjnych, takich jak dystrofia nerwowo-mięśniowa czy choroby Parkinsona [8].

Działanie wydzieliny gruczołów ślinowych pijawek w procesie zapalnym i terapii bólu

Z gruczołów ślinowych pijawek lekarskich wyizolowano liczne substancje o działaniu przeciwzapalnym. Najlepiej poznaną jest eglina – silny inhibitor czynników zapalnych, w tym proteaz, takich jak chymozyna, α-chymotrypsyna, elastaza, subtilizyna i katepsyna G, uwalnianych przez ludzkie granulocyty. Enzymy te biorą udział w patogenezie chorób płuc, m.in. rozedmy płuc, oraz w zaburzeniach zakrzepowych i innych procesach zapalnych [5]. Dlatego też hirudoterpia znalazła zastosowanie w wspomaganiu leczenia chorób płuc i oskrzeli, w tym zapalenia płuc z objawami niewydolności oddechowej oraz ciężkiej postaci astmy oskrzelowej. Ponadto wydzielina ślinowa pijawek ma wpływ na zmniejszenie poziomu mediatorów zapalnych, takich jak interleukina 2 i endoteliny [9]. Wspomniane już bdeliny, nie tyle tylko przyspieszają gojenie się ran, ale również wykazują działanie przeciwzapalne. Wyizolowana z gruczołów ślinowych pijawki bdelina A hamuje trypsynę, plazminę oraz akrozynę, natomiast bdelina B wyłącznie trypsynę i plazminę. Zidentyfikowano również hirustazynę, która należy do grupy antystazyn. Podobnie jak w przypadku bdyliny i efliny hamuje ona trypsynę, α-chymotrypsynę i ketpsynę G. Jest ona również inhibitorem tkankowej kalikreiny [5]. Kalikreina tkankowa odgrywa istotną rolę w patogenezie bólu, tak więc zmniejszenie jej stężenia ogranicza tym samym reakcję bólową. Ugryzienie przez pijawkę jest praktycznie bezbolesne, gdyż organizmy te wydzielają endorfiny, które działają przeciwbólowo. Badania wykazały, że hirudoterapia zmniejsza intensywność ból w chorobie zwyrodnieniowej stawów oraz poprawia aktywność ruchową. Hirudoterapia znalazła również zastosowanie w wielu stanach zapalnych przebiegających z dokuczliwym bólem, takich jak choroby kręgosłupa, reumatoidalne zapalenie stawów, bóle głowy, rwa kulszowa, zapalenie korzeni nerwowych czy też choroba zwyrodnieniowa stawów [2]. Hirudoterapeuci zapewniają o skuteczności przykładania pijawek również w innych chorobach o podłożu zapalnym. W zapaleniu rogówki, tęczówki, naczyniówki, w guzie rzekomym oka oraz wytrzeszczu obrzękowym zaleca się przykładanie pijawki w okolicach skroni, natomiast w stanie zapalnym krtani na szyi. Z kolei przy bólu wątroby oraz chorobach woreczka żółciowego zaleca się stawianie pijawek w okolicach wątroby. Specjaliści zalecają hirudoterapię w zapaleniu zatok, ostrym zapaleniu ucha środkowego oraz w zapaleniu przyzębia (paradontozie) [1].

Działanie wydzieliny gruczołów ślinowych pijawek w schorzeniach układu moczowo-płciowego

Hirudoterapeuci wskazują na skuteczność przystawiania pijawek lekarskich w chorobach kobiecych, takich jak stany zapalne pochwy, przydatków, błony śluzowej macicy, ropniaki jajników i jajowodów, torbielowatość jajników oraz nadżerki szyjki macicy. Pijawki przykładane są wówczas na sklepienie pochwy, kość łonową, na obszar odbytu bądź na kość ogonową. U mężczyzn pijawki przykładane są wzgórku łonowym oraz łydce w celu zmniejszenia rozrostu gruczołu krokowego. Przeciwzapalne działanie wydzieliny gruczołów ślinowych Hirudo medicinalis na układ moczowo-płciowy spowodowane jest obecnością bdelin A, inhibitorów akrozyny, która odgrywa istotną rolę w powstawaniu procesu zapalnego pochwy, sromu, prostaty i innych części układu moczowo-płciowego. Ponadto hirudoterapia przynosi pozytywne efekty w leczeniu zaburzeń miesiączkowania oraz leczeniu niepłodności kobiet i mężczyzn. Prawdopodobnie związane jest to z hormonami wydzielanymi przez pijawki, takimi jak progesteron, estradiol, testosteron, kortyzol oraz dehydroepiandrosteron [6].

Działanie wydzieliny gruczołów ślinowych pijawek w zakażeniach bakteryjnych

Pijawki żyją w symbiozie z drobnoustrojem, produkującym substancje przeciwbakteryjną – chloromycetynę (chloramfenikol) [18]. Z tego też powodu zastosowanie hirudoterapii może okazać się pomocne w sytuacjach, w których stosuje się chloramfenikol, a mianowicie w zapaleniach opon mózgowo rdzeniowych, tężcu, meningokokowej posocznicy oraz zakażeniu Staphylococcus aureus. Pijawki wytwarzają również hialuronidaze, substancję rozpuszczającą składniki cukrowe ścian komórkowych przetrwalników wielu mikroorganizmów. Działanie przeciwbakteryjne wykazuje także destabilaza [6].

Działanie wydzieliny gruczołów ślinowych pijawek w schorzeniach dermatologicznych i kosmetologii

W XIX wieku kobiety przystawiały pijawki żeby wyglądać młodziej. Dzisiaj hirudoterapeuci potwierdzają skuteczne zastosowanie hirudoterapii w dermatologii i kosmetologii. Substancją uwalnianą ze śliny pijawek, odpowiedzialną za spowolnienie procesu starzenia się skóry jest antyelastaza. Hamuje ona działanie enzymu rozkładającego elastynę oraz spowalnia rozkład tkanki sprężystej skóry. Leczenie pijawkami przynosi dobre efekty w leczeniu trądziku, cellulitu, łuszczycy, przebarwień, egzem, sklerodermii, różyczki, pajączków na kończynach dolnych, jak również w gojeniu ropni i czyraków. Wykazano również, iż hirudoterapia jest skuteczna, jako wspomagająca terapia w toczeniu [9].

Przeciwwskazania do stosowania hirudoterapii

Ograniczenia stosowania hirudoterapii można podzielić na bezwzględne i względne.

Hirudoterapia jest bezwzględnie przeciwwskazana w następujących stanach:

• u chorych na hemofilię bądź inne choroby krwi związane z niedoborem czynników krzepnięcia,
• u osób z zaawansowaną anemią,
• u kobiet w ciąży, ponieważ:
– substancje zawarte w wydzielinie ślinowej pijawek mogą wywołać poronienie,
– po hirudoterapii czasami występują działania niepożądane, m.in. zakażenie bakterią Aeromonas hydrophila, które wymagają zastosowanie leków chemicznych.

Należy zachować ostrożność w przypadku:

• hipotonii wówczas, gdy ciśnienie jest niższe niż 80/60, w przeciwnym razie może dojść do zasłabnięcia,
• nadżerkowego zapalenia błony śluzowej żołądka oraz krwawień z przewodu pokarmowego,
• u pacjentów z alergią na proteiny; w wyjątkowych sytuacjach, takich jak po replantacji możliwe jest stosowanie hirudoterapii u osób uczulonych, lecz z jednoczesnym podawaniem leków przeciwhistaminowych,
• jednoczesnego stosowania kwasu acetylosalicylowego, antykoagulantów oraz innych niesteroidowych leków przeciwzakrzepowych i inhibitorów agregacji trombocytów [1].

Nie zaleca się przeprowadzania zabiegu hirudoterapii:

• u dzieci poniżej 10 roku życia; wyjątek stanowią pacjenci po replantacji,
• u kobiet w trakcie trwania miesiączki,
• u pacjentów z ogólnym osłabieniem,
• u osób z wysoką temperaturą, gruźlicą bądź zarażonych wirusem HIV,
• u osób chorych psychicznie [1].

Podsumowanie

Hirudoterapia jest całkowicie naturalną metodą leczenia wielu chorób. Związki zawarte w ślinie pijawek przenikają do organizmu człowieka i wywołują szereg zmian biochemicznych. Substancje te posiadają właściwości przeciwzakrzepowe, rozszerzające i uszczelniające naczynia krwionośne, przeciwhistaminowe, przeciwbólowe, antybiotyczne, jak również regenerujące skórę i komórki nerwowe. Hirudoterapeuci zapewniają o skuteczności stosowania hirudoterapii w leczeniu bądź wspomaganiu leczenia wielu chorób.

Hirudoterapia w krajach takich jak Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Niemcy czy Rosja traktowana jest jako przyjęta metoda leczenia stosowana przez lekarzy. Jednakże w świetle polskiego prawa ten sposób leczenia jest niekonwencjonalny.

Autor: Monika Duszyńska

Literatura:

1. Adamiak D. Na odcięty palec i ból głowy. Zdrowy styl. 2007, 51, 28-29.
2. Andereya S., Stanzel S., Maus U.i wsp. Assessment of leech therapy for knee osteoarthritis: a randomized study. Acta Orthop. 2008, Apr, 79 (2), 235-243.

3. Baskova I.P.., Iusupova G.I., Nikonov G.I. Lipase and cholesterol-esterase activity in the salivary gland secretions of the medical leech Hirudo medicinalis. Biokhimiia. 1984, Apr, 49 (4), 676-678.
4. Baskova I.P., Zavaalova L., Berezhnov S. i wsp. Inhibition of induced and spontaneous platelet aggregation by destabilase from miedicinal leech. Platelets. 2000, Mar, 11 (2), 83-86.
5. Baskova I.P., Zavalova L. Proteinase inhibitors from the medicinal leech Hirudo medicinalis. Biochemistry (Moscow). 2001, 66, 7, 703-714 (12).
6. Baskova I.P., Zavalova L.L. Polyfunctionality of destabilase, a lysozyme
from a medicinal leech. Bioorg. Khim. 2008, May-Jun, 34 (3),
337-343.
7. Budzynski A.Z. Interaction of hementin with fibrinogen and fibrin, Blood Coagul Fibrinolysis. 1991, Feb, 2 (1), 149-152.

8. Chalisova N.I., Baskova L.P., Zavalova L.L. i wsp. The neurite-stimulating influence of components of medicinal leech salivary gland secretions in organotypic culture of spinal ganglia. Neuroscience and behavioral physiology. 2003, 33, 1, 85-88, 2003.
9. Cheng S.P., Liu J.L., Yuan J. Study of the effect of leeching on plasma endothelin and soluble interleukin-2 receptor in patients with systemic lupus erythematosus. Chin. J. Integr. Med. 2005, Mar, 11 (1), 65-68.
10. Chudzinski-Tavassi A.M., Kelen E.M., de Paula Rosa A.P. i wsp. Fibrino(geno)lytic properties of purified hementerin, a metalloproteinase from the leech Haementeria depressa. Thromb. Haemost. 1998, Jul, 80 (1), 155-160. – 17.
11. Dunwiddie C., Thornberry N.A., Bul H.G. i wsp. Antistasin, a leechderived inhibitor of factor Xa. Kinetic analysis of enzyme inhibition and identification of the reactive site. J. Biol. Chem. 1989, Vol. 264, Issue 28, 16694-16699, Oct.
12. Dynowski Z.F. Podstawy hirudoterapii. 2007.
13. Eldor A., Orevi M., Rigbi M. The role of the leech in medical therapeutics. Blood Rev. 1996, Dec, 10 (4), 201-209.
14. Hyson J.M. Leech therapy: a history. J Hist Dent. Mar, 2005, 53 (1), 25-27.

15. Knobloch K., Gohritz A., Busch K. i wsp. Hirudo medicinalis – leech applications in plastic and reconstructive microsurgery – a literature review. Handchir. Mikrochir. Plast. Chir. 2007, Apr, 39 (2), 103-107.

16. Kose A., Zenqin S., Kose B. i wsp. Leech bites: massive bleeding, coagulation profile disorders, and severe anemia. Am. J. Emerq. Med. 2008, Nov, 26(9), 1067, e 3-6.
17. Krejci K., Fritz H. Structural homology of a trypsin-plasmin inhibitor from leeches (bdelin B-3) with secretory trypsin inhibitors from mammals. FEBS Lett. 1976, Apr 15, 64 (1), 152-155.
18. Laufer A.S., Siddall M.E., Graf J. Characterization of the digestivetract microbiota of Hirudo orientalis, a european medicinal leech. Appl. Environ. Microbiol. 2008, Oct, 74 (19), 6151-6154.

19. Markwardt F., Hauptmann J., Nowak G. i wsp. Pharmacological studies on the antithrombotic action of hirudin in experimental animals. Thromb Haemost. 1982, Jun 28, 47 (3), 226-229.

20. Munshi Y., Ara I., Rafique H., Ahmad Z. Leeching in the history-a review. Pak J. Biol. Sci. 2008, Jul, 1, 11(13), 1650-1653.
21. Mutschler E., Geisslinger G., Kroemer HK., Schäfer-Korting M. Farmakologia i toksykologia. 2004. Wydawnictwo Medyczne Urban & Partner, Wrocław, Wydanie I polskie pod redakcją Andrzeja Danysza., str. 526.
22. Nikonov G.I., Titova E.A., Seleznev K.G. A stable prostacyclin-like substancje produced by the medicinal leech Hirudo medicinalis. Prostaglandins Other Lipid Mediat. 1999, Aug, 58 (1), 1-7.
23. Salgueiro S., Potts S., McIlgorm E.A. i wsp. A protein from the salivary glands of the giant Amazon leech with high sequence homology to a nicotinic acetylcholine receptor subunit. Z. Naturforsch. [C]. 1999, Nov, 54 (11), 963-71.
24. Sviridkina L.P., Borovaia E.P., Makhneva A.V.: Hirudotherapy in combined sanatorium-spa treatment of patients with coronary heart disease. Vopr Kurortol. Fizio

Autor i źródło: http://laboratoria.net/pl/artykul/12680.htmlter. Leech. Fiz. Kult. 2008, May-Jun, (3), 12-15.

certyfikowany hirudoterapeuta mgr Małgorzata Papała Śliwa

więcej: www.elemiah.pl

żylaki i pijawki

Pijawki na żylaki to alternatywa dla leczenia farmakologicznego i operacyjnego. Stosowanie pijawek w medycynie nie jest nowością. Leczenie pijawkami hodowanymi w warunkach laboratoryjnych nazywa się hirudoterapią. Pijawka lekarska jest w stanie spożyć kilkakrotnie więcej krwi niż sama waży, po czym odpada od skóry pacjenta. Pijawkami daje się wyleczyć bardzo dużo schorzeń, w tym właśnie żylaki nóg, zakrzepicę żylną, owrzodzenia podudzi czy zapalenie skóry. W jaki sposób hirudoterapia pomaga na żylaki?

Leczenie pijawkami
Lecznicze działanie pijawek lekarskich tłumaczy się właściwościami wydzieliny ich gruczołów ślinowych. Ślina pijawki po przegryzieniu przez nią skóry dostaje się do organizmu człowieka i przenika w ciągu całego okresu wysysania krwi. Aktywne substancje pijawek, pomocne w leczeniu wielu schorzeń, to m.in. związki lityczne, substancje przeciwzakrzepowe (np. hirudyna) i blokery ochronnych reakcji organizmu. Hirudoterapia jest szczególnie wskazana w leczeniu chorób układu naczyniowego oraz chorób skóry. Przystawianie pijawek pomaga w skokach nadciśnienia tętniczego, w procesach zapalnych, w zakłóceniach odpływu żylnego i limfatycznego, w przypadku zwiększonej lepkości krwi i tendencji do tworzenia się skrzepów.

Lista schorzeń leczonych pijawkami jest długa i obejmuje m.in.: żylaki, zakrzepowe zapalenie żył, hemoroidy, reumatyzm, bóle stawów, zapalenie korzonków nerwowych, trudno gojące się rany, obrzęki, krwiaki, zakrzepy, niedokrwienie kończyn dolnych, cellulit. Hirudoterapia jest również wykorzystywana w replantacji kończyn, palców, skóry, piersi i uszu. Pijawki lekarskie nie są panaceum na wszystkie dolegliwości i choroby, ale skutecznie wspomagają leczenie. Szczególnie pomocne są w leczeniu żylaków. Jeśli masz uczucie ciężkich nóg, łapią cię skurcze łydek, a na nogach tworzą się coraz liczniejsze sieci zgrubiałych żył, rozważ przystawienie pijawek.

Pijawki w leczeniu żylaków
Żylaki nóg czasami są tak dokuczliwe, że uniemożliwiają chodzenie i wywołują ból podczas wstawania i siadania. Żylaki kończyn dolnych powstają wtedy, gdy zastawki w żyłach źle działają i krew zalega w naczyniach, zamiast płynąć do serca. Zalegająca krew poszerza żyły i uwypukla je, co wywołuje swędzenie i stany zapalne nóg. Leczenie operacyjne i bandażowanie nóg są kłopotliwe. Jeśli pragniesz uniknąć skleroterapii czy strippingu, w początkowym etapie tworzenia się żylaków warto zdecydować się na leczenie pijawkami lekarskimi. Przystawianie pijawek do skóry nie jest bolesne, a efekt może naprawdę pozytywnie zaskoczyć.

Po kilku zabiegach hirudoterapii nogi nabierają lekkości, znika uczucie ciężaru i obrzęk, skóra na nogach jaśnieje i wygładza się, ból ustępuje, a żylaki zaczynają się wchłaniać. Duże, stare żylaki wizualnie nie zmniejszają się, gdyż przez kilkanaście lat ich ściany ulegały rozciąganiu. Natomiast mniejsze i drobne przestają być widoczne. Znacznie poprawia się krążenie krwi, o czym świadczy ciepła i wygładzona skóra. Ssanie krwi przez pijawki poprawia mikrocyrkulację (poprawa ukrwienia i dotlenienia tkanek, usprawnienie przepływu chłonki, rozszerzenie naczyń włosowatych, usunięcie toksyn). Równie ważną funkcję pełni wydzielina ślinianek pijawki. Zawarte w niej związki odbudowują komórki i przerywają patologiczne procesy zapalne. W leczeniu żylaków pijawkami duże znaczenie ma ich działanie antykoagulacyjne (obniżanie krzepliwości krwi) i trombolityczne (niszczenie skrzepów).

Pijawki działają na zaczopowane krwią żyły jak drenaż. Ponadto, obniżają poziom trójglicerydów we krwi, które przyczyniają się do powstawania zatorów żylnych. Pijawki działają dobroczynnie na cały organizm: poprawiają sen i apetyt, uspokajają. Bezpośrednio przed zabiegiem należy odstawić leki rozrzedzające krew bądź rozszerzające naczynia krwionośne. Silnych leków nie wolno przyjmować minimum dzień przez zabiegiem. Aby pijawka chciała się przyssać do ciała, nie wolno używać mydeł zapachowych, balsamów i perfum. Po zabiegu krew może lecieć nawet 24 godziny. Jeśli leci za długo lub obficie, należy założyć opatrunek uciskowy lub robić zimne okłady. Większość pacjentów w miejscu ugryzienia pijawki odczuwa świąd. Ranek nie powinno się drapać. Wszelkie zmiany skórne w odległości 1-2cm od ranki są normalne. Gdy swędzenie jest bardzo silne i pojawia się opuchlizna, można zastosować specjalne maści łagodzące świąd oraz obrzęk.

źródło: http://portal.abczdrowie.pl

hirudoterapia www.elemiah.pl

pijawka – lek na wszystko?

Pijawki lekiem na wszystko?
Czy w czasach mnożących się superbakterii to one okażą się zbawieniem? Mowa o pijawkach, które zdaniem naszych wschodnich sąsiadów są najlepszym lekiem na wszelkie dolegliwości…

„Wyczuwają aurę”

Obchodzić się z nimi trzeba podobno bardzo ostrożnie nie tylko ze względu na cenę. – Jeśli nie kochasz pijawek, to one nie będą rosnąć. Będą jeść i chudnąć. Bo pijawki świetnie wyczuwają aurę człowieka, który z nimi pracuje – twierdzi szefowa laboratorium farmy Jelena Titowa.

Pijawki mają aż po trzy szczęki, a w każdej 90 zębów. Działają jak perfekcyjna pompa – napełniają się krwią w ciągu kilkunastu minut. Na farmie karmione są co tydzień lub dwa, ale mogą obejść się bez świeżej krwi nawet trzy miesiące.

Krwi mogą wypić pięć razy tyle, ile same ważą. To właśnie one uważane są za cudowne lekarstwo na wiele chorób. Za jeden seans trzeba zapłacić równowartość 400 złotych, ale warto – przekonują Rosjanie.

Satysfakcja gwarantowana

– Teraz czuję tylko, jak pijawki wysysają mi krew, ale następnego dnia czuję się fantastycznie młodo – zapewniał poddany zabiegowi Anatolij Nowikow. Tę opinię potwierdza lekarz Władimir Sawinow. – Pijawki likwidują zarówno przyczynę, jak i mechanizm rozwoju choroby. Symptomy potem same znikają – twierdzi medyk.

Substancja, którą pijawka wstrzykuje do organizmu człowieka podobno zwiększa odporność, działa przeciwbólowo i przeciwzapalnie. – Gdy stawiamy pijawkę, działa ona jak bomba. Z komórek uciekają pasożyty i są wysysane przez pijawkę razem z krwią – zapewnia Irina Sawostowa, także lekarz.

ktom/sk/k
Źródło: Fakty TV

hirudoterapia: www.elemiah.pl