Akupresura – światło, prana, mana, Chi, Ki, siła witalna.

Akupresura to technika polegająca na delikatnym uciskaniu odpowiednich punktów na ciele człowieka w celu odblokowania zahamowanego przepływu energii. Akupresura jest „miękką” wersją akupunktury i według zwolenników podobnie jak ona jest cennym uzupełnieniem medycyny konwencjonalnej.

Dotknięcia odblokowują przepływ energii Yin i Yang  i prowadzą do ich zrównoważenia. Według medycyny chińskiej brak tej równowagi jest przyczyną większości chorób somatycznych.

Energia płynąca w naszym ciele jest znana od wieków. Chrystus nazwał ją światłem,jogowie indyjscy praną, Kahuni maną, a Chińczycy określają ją jako Chi lub Ki. Znana jest również pod nazwami bioenergii, energii kosmicznej, siły witalnej, eteru przestrzeni – jest jeszcze wiele innych nazw.

Według medycyny wschodniej energia życiowa płynie wzdłuż ciała kanałami, zwanymi meridianami. Rozróżnia się dwanaście meridian zwyczajnych i dwie meridiany nadzwyczajne. W sześciu meridianach po stronie grzbietu energia płynie z dołu do góry. Meridiany – po polsku – południki, wywodzą swe nazwy od nazw narządów, przez które przechodzą. Zahamowanie przepływu energii może wystąpić na skutek stresów, zmartwień, złości, a także z powodu urazów fizycznych.

Uczucia takie jak złość czy strach powodują zaciśnięcie, skurcz pewnych mięśni. U różnych ludzi mogą to być różne mięśnie. U jednych występuje ściskanie w dołku; czyli skurcz mięśni żołądka, u innych – zaciskanie mięśni karku lub krtani. Jeżeli zaciśnięte mięśnie – na skutek zmęczenia – nie powrócą do normalnego stanu, czyli nie nastąpi rozkurcz mięśni, przepływ energii ulega zahamowaniu, co prowadzi do choroby.

Dlaczego akupresura? Ponieważ jest to najprostszy, najłatwiejszy sposób pomagania sobie. Jest całkowicie bezpieczny, nie wyrządzi nam żadnej krzywdy, nawet, jeśli nie trafimy dokładnie na punkt.  Możemy zastosować masaż uciskowy aparatem Aquawibron.

Aktywność strefy odruchowej maleje w miarę oddalania się od właściwego punktu. Jeżeli energia w danym południku jest zablokowana, punkty akupresurowe stają się bolesne i łatwo je znaleźć. Po odblokowaniu przepływu energii punkty akupresurowe przestają być wrażliwe. Niektóre punkty są mało wrażliwe na uciski (nie bolą); są jednak i takie punkty akupresurowe, które są zawsze bolesne, gdyż leżą na szlaku nerwowym.

mgr Małgorzata Papała Śliwa

masażysta

www.elemiah.pl

Hirudoterapia PIJAWKA LEKARSKA Hirudo medicinalis leczenie pijawką

Hirudoterapia PIJAWKA LEKARSKA Hirudo medicinalis

Nazwa hirudoterapia pochodzi od łacińskiej nazwy pijawki – HIRUDO MEDICINALIS.

Stosowane pijawki pochodzą z hodowli – zgodnie z konwencją Waszyngtońską i posiadają świadectwo pochodzenia. Pijawki używane są tylko raz, co zapobiega przenoszeniu się jakichkolwiek chorób. Po zabiegu pijawki likwidowane są zgodnie z obowiązującymi przepisami i ustaleniami z Powiatowym Lekarzem Weterynarii. Podczas zabiegu pijawka przylega szczelnie do skóry zapobiegając przedostawaniu się do organizmu bakterii.

Z ponad 650 żyjących na świecie gatunków pijawek, w Polsce żyje ich obecnie 24, lecz tylko jeden z nich Pijawka lekarska (Hirudo medicinalis) stanowiąca nie więcej niż 0,3 % populacji, ma zastosowanie w medycynie ludzkiej.

Pijawka nie stanowi panaceum na wszystkie choroby, ale regulując układ krążenia człowieka oraz podnosząc odporność organizmu, skutecznie leczy lub wspomaga leczenie wielu stanów chorobowych.

Wśród nich można wymienić:
• żylaki, zakrzepowe zapalenie żył
• choroba niedokrwienna kończyn dolnych (miażdżyca, Burger)
• trudno gojące się rany
• hemoroidy
• niektóre choroby kobiece
• rwę kulszową
• zapalenie korzonków
• bóle reumatyczne stawów
• obrzęki powypadkowe, krwiaki i zakrzepy
• impotencję
• prostatę
• choroby kręgosłupa
• jest wykorzystywana przy replantacji kończyn, palców, skóry, piersi, uszu itp.
oraz przy kuracjach odmładzających
• cellulit
• choroby i bóle serca, nadciśnienie, niedociśnienie
• choroby płuc i oskrzeli
• wrzody żołądka i dwunastnicy
• niektóre alergie
• niektóre choroby skóry
• w 1996 roku potwierdzono badaniami naukowymi korzystne działanie hirudozwiązków (surowych ekstraktów z pijawek) na stymulację wzrostu komórek nerwowych (neuronów). W związku z tym faktem, duże nadzieje wiąże się z możliwością leczenia poporodowych
porażeń mózgowych u dzieci oraz choroby Parkinsona i Alzheimera (uzyskano już pierwsze

Obecnie w większości cywilizowanych krajów (Stany Zjednoczone, Anglia, Rosja, Niemcy) hirudoterapia jest poważnym działem medycyny konwencjonalnej.

Zajmują się nią tylko lekarze medycyny a zabiegi najczęściej refundowane są przez „kasy chorych”.

Istnieje szereg sytuacji, które bądź uniemożliwiają nam zastosowanie leczenia pijawkami (tzw. przeciwwskazania bezwzględne) lub wymagają wiedzy i doświadczenia lekarza warunkowo ordynującego zabiegi (tzw. przeciwwskazania względne).

PRZECIWWSKAZANIA BEZWZGLĘDNE:
1. Hemofilia (dziedziczna choroba krwi)
2. Anemia dużego stopnia.
3. kobiety w ciąży. Zawarte w wydzielinie gruczołów ślinowych pijawek hirudozwiązki mogą wpływać na przebieg rozwijającej się ciąży, a w skrajnych przypadkach powodować poronienia.
4. Znane uczulenie na któryś z hirudozwiązków ( substancji produkowanych przez pijawki)

PRZECIWWSKAZANIA WZGLĘDNE:
1. Umiarkowana anemia
2. Zaburzenia krzepliwości krwi np. przebyte niedawno leczenie z wykorzystaniemantykoagulantów.
3. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadkach hipotomii, gdy ciśnienie krwi wynosi 60/80 lub nieco mniej. Po seansie hirudoterapii prawie zawsze w takich przypadkach u pacjentów występują zawroty głowy i osłabienie ogólne.
4. Kobiety podczas trwania miesiączki.
5. Bardzo ostrożnie przeprowadzamy sesje hirudoterapeutyczne u alergików, gdyż mogą oni także być uczulonymi na hirudozwiązki
6. Małe dzieci.
7. Zły stan ogólny pacjenta ( np.wyniszczenie)

Czas i rezultaty leczenia zależą od:

  • właściwej diagnozy
  • stanu zaawansowania choroby
  • płci
  • budowy ciała pacjenta
  • wieku pacjenta
  • nastawienia pacjenta
  • właściwego miejsca przystawienia pijawki
  • przerwy między sesjami

Z punktu widzenia pacjenta zabieg polega na przystawieniu pijawki do chorego miejsca na jego ciele. Tymczasem należy uświadomić sobie, że w czasie przyssania pijawki zachodzą dwa procesy:

  • zepsuta krew znajduje swe ujście,
  • pijawka lekarska uwalnia wiele substancji do krwioobiegu, w szczególności hirudynę, prostaglandyny, adelinę, galantynę, hialuronidazę, lipazy, neurotransmitery, antyelestazy.

PIJAWKA JEST OBECNIE NAJSILNIEJSZYM ZNANYM LEKIEM POPRAWIAJĄCYM UKŁAD KRĄŻENIA CZŁOWIEKA.

Znamy trzy główne mechanizmy lecznicze pijawek:

1. Moment przekłuwania się przez skórę (ukłucie,ból) – zasada akupunktury. Podrażnienie odpowiednich receptorów nerwowych w skórze człowieka daje odpowiedni sygnał do mózgu „mobilizując” go do działania mającego zapobiec bądź zwalczyć patologię.

2. Lecznicze działanie substancji farmakologicznych (leków) zawartych w gruczołach pijawek. Po przekłuciu skóry zaczyna uwalniać do krwioobiegu swoje unikalne substancje chemiczne o działaniu leczniczym, które syntetyzują w swoim ciele.

Takich biologicznie czynnych substancji wyizolowano do tej pory ponad 150 rodzajów. Najlepiej poznaną substancją jest hirudyna. Jest to lek (stosuje się go w formie wyizolowanej) mający bardzo silne (wielokrotnie silniejsze od najczęściej stosowanej heparyny) działanie przeciwkrzepliwe i antykoagulacyjne. Gruczoły ślinowe pijawek zawierają między innymi: prostaglandyny, bdelinę, galantynę, hialuronidazę, lipazy, chloromycetynę i wiele innych.

Substancje zawarte w pijawce posiadają udowodnione właściwości przeciwbólowe, przeciwzapalne, znieczulające, regulujące ciśnienie tętnicze krwi, składem zbliżone doantybiotyków.

3. „Upust” krwi spowodowany działaniem pijawek. Działając jak rodzaj pompy mobilizują do pracy cały układ krążenia człowieka jednocześnie aktywizując siły obronne do walki z procesem chorobowym.Owe unikalne właściwości lecznicze sprawiają, że coraz częściej hirudoterapię wykorzystuje się w codziennej praktyce lekarskiej na całym świecie a w wielu krajach zabiegi z użyciem pijawek refundowane są przez lokalne Kasy Chorych: Niemcy, Anglia, USA.

Systematyka:

Domena eukarioty

Królestwo zwierzęta

Typ pierścienice

Gromada siodełkowce

Podgromada pijawki

Rząd Arhynchobdellida

Rodzina pijawkowate

Rodzaj Hirudo

Gatunek pijawka lekarska

Nazwa systematyczna Hirudo medicinalis

mgr Małgorzata Papała Śliwa

Zapraszamy na zabiegi  do naszego gabinetu. W razie potrzeby można skorzystać z naszego formularza kontaktowego, zob. tutaj: Elemiah Bydgoszcz.

Po co mi masaż? Wskazania i przeciwwskazania do masażu

Wielu z nas często ma podobne doświadczenie – wracamy z pracy zmęczeni, bolą nas mięśnie, boli nas głowa, nie mamy już sił na nic poza snem, chociaż i w tym stres może nam przeszkodzić.

To właśnie stres jest przyczyną wielu schorzeń, które próbujemy leczyć domowymi sposobami: bóle brzucha i nadbrzusza spowodowane kłopotami trawiennymi, napięcia mięśni i przemęczenie po intensywnym wysiłku fizycznym i intelektualnym, wyczerpanie, bóle pleców. Osoby, które pracują w pozycji stojącej narzekają nie tylko na ból pleców, ale również nóg, kierowcy często nie zdają sobie sprawy, że ich postawa może być przyczyną późniejszych dolegliwości.

Dlatego tak ważne jest aby plecy były wyprostowane a kręgosłup był utrzymywany w swoim naturalnym „esowatym” (S) kształcie. Osoby pracujące przy biurku z pochyloną głową narzekają na bóle głowy, szyi i napięcie mięśni. Głowa przeciętnego człowieka waży około 4-5 kg, taki ciężar musi utrzymywać nasz kark i jego mięśnie. Gdy przechylamy głowę do przodu lub na boki przez dłuższy czas, mięśnie się napinają i powodują ból. Takich przykładów z życia wziętych można wymieniać wiele.

Pamiętajmy jednak, że tabletka przeciwbólowa lub nasenna nie jest dobrym rozwiązaniem. W podobnych sytuacjach cuda może zdziałać masaż. Techniki liczące tysiące lat i sprawne dłonie masażysty przyniosą nam ulgę. Podczas masażu najważniejsze jest rozluźnienie, wtedy masaż na pewno nas odpręży, przyniesie ulgę i doda sił.

Masaż przyda się nam szczególnie gdy chcemy się odstresować, dla dobrej kondycji, potrzebujemy rekonwalescencji,leżymy przez dłuższy czas w łóżku, a więc aby zapobiec odleżynom. Wskazaniami do masażu klasycznego są również nerwice czy otyłość. Poszczególne wskazania możemy podzielić według układów organizmu człowieka. I tak więc w schorzeniach narządów ruchu masaż wskazany jest w stanach pourazowych, a więc po wszelkiego rodzaju stłuczeniach, zwichnięciach i skręceniach, oraz zmianach narządu z przeciążenia, gdy jesteśmy w stanach pooperacyjnych narządów ruchu. Wskazaniem są także przypadki po zdjęciu opatrunku gipsowego celem usunięcia lub rozciągnięcia zrostów oraz poprawy krążenia, choroby kości i stawów przebiegające z przykurczami stawowymi, stany po przewlekłym zapaleniu narządów ruchu (stawów, mięśni, więzadeł i torebek ścięgnistych), a także zmiany w następstwie procesu zwyrodnieniowego i wady wrodzone oraz zaburzenia rozwoju narządów ruchu. Natomiast jeśli chodzi o skórę, masaż zaleca się w zaburzeniach odżywczych skóry, w odmrożeniach, chorobach naczyń krwionośnych i limfatycznych, a także w celach kosmetycznych i celach rozmiękczenia blizn pooperacyjnych i zrostów powstałych po infekcjach domięśniowych. W schorzeniach układu krążenia wskazania obejmują stany obniżonego ciśnienia krwi, choroby obwodowych naczyń krwionośnych, niewydolność krążenia (celem ułatwienia odpływu krwi żylnej i chłonki z kończyn dolnych, stany po przebytych zapaleniach żył kończyn dolnych. Bardzo duże znaczenie ma masaż dla układu mięśniowego. Wskazany jest przede wszystkich w celu zapobiegania i leczenia zaników mięśniowych spowodowanych bezczynnością (np. długotrwałe przebywanie w łóżku), także przy występowaniu zaników mięśniowych pochodzenia neurogennego np. porażenia, niedowłady. Masaż pomaga też w stanach pourazowych mięśni takich jak zmiażdżenia, przewlekłe stany zapalne mięśni. Stosuje się go, aby rozluźnić napięcie mięśni, przy likwidacji skurczów błony mięśniowej naczyń krwionośnych, w celu pobudzenia mięśni gładkich narządów wewnętrznych (poprzez masaż powłok brzusznych wpływa na czynność tych narządów. Należy jeszcze wymienić wskazania do masażu przy chorobach układu nerwowego, są to: porażenia, niedowłady pochodzenia neurogennego, przewlekłe zapalenie nerwów, nerwobóle, zapalenie splotów nerwowych, zespół wypadnięcia krążka międzykręgowego, stany po urazach ośrodkowego układu nerwowego, choroby mózgu i opon mózgowych, choroby naczyń krwionośnych mózgu, przebiegające z niedowładem lub porażeniem mięśni.

Wszystkie wymienione wskazania dotyczą masażu klasycznego. Nie możemy jednak zapomnieć, że są takie choroby i schorzenia, w których nie można wykonywać masażu klasycznego ani żadnego innego. Głównymi przeciwwskazaniami są więc przede wszystkim choroby przebiegające z wysoką temperaturą ciała – powyżej 38°C, masaż może wpłynąć na wzrost temperatury, ponieważ zwiększa krążenie krwi i pobudza pracę mięśni; krwotoki lub możliwość wystąpienia, stany zapalne (ostre, podostre), przerwanie ciągłości skóry w miejscu masażu, wczesny okres po złamaniach, skręceniach, zwichnięciach, zapalenie szpiku kostnego z przetokami. Należy unikać masażu także przy wszelkiego rodzaju zmianach dermatologicznych w miejscu masażu np. łuszczyca, owrzodzenie, wypryski), przy świeżych zakrzepach, chorobach krwi np. hemofilii, niewyrównanych wadach serca, chorobach zakaźnych, tętniakach. Inne przeciwwskazania to ciąża patologiczna,nowotwory złośliwe i niezłośliwe, żylaki podudzia i uda. Trzeba również zapamiętać, że nie stosuje się masażu powłok brzusznych gdy występują choroby wrzodowe z krwawieniem (żołądka, dwunastnicy), choroby jelit z owrzodzeniem i krwawieniem, stany zapalne dróg żółciowych, kamica nerkowa i wątrobowa.

Przy niektórych stanach chorobowych zaleca się stosowanie masażu leczniczego (segmentarnego), gdyż działa on głębiej niż masaż klasyczny czy relaksacyjny, dlatego efekty powinny być widoczne szybciej. Przeciwwskazania do tego rodzaju masażu pokrywają się z przeciwwskazaniami do masażu klasycznego. Również wskazania do masażu leczniczego częściowo zgadzają się z wskazaniami, które wymieniłam wcześniej. Chciałabym jednak je uzupełnić. Otóż masaż leczniczy (oprócz wyżej wymienionych wskazań) zaleca się w chorobach zwyrodnieniowych stawów i więzadeł kręgosłupa, przy zaburzeniach odżywczych kości, przykurczach stawowych, reumatoidalnym zapaleniu stawów, zaburzeniach funkcji tkanki łącznej, zaburzeniach gruczołów wydzielania wewnętrznego. W chorobach układu krążenia takich jak: stwardnienie tętnic obwodowych, choroba Reynauda, choroba Bergera, przewlekłe stany zapalne mięśnia sercowego, zespół płucno-sercowy w okresie pełnej wydolności krążenia, czynnościowe zaburzenia pracy serca, stwardnienie tętnic w cukrzycy, początkowa faza sklerotyzacji naczyń wieńcowych, samorodna sinica kończyn, kurczowe zwężenie żył odprowadzających, guzkowate zapalenie żył, żylaki (powyżej miejsc występowania). Jak już wspomniałam masaż leczniczy ma działanie głębsze dlatego stosuje się go również w chorobach narządów wewnętrznych takich jak czynnościowe zaburzenia i przewlekłe choroby narządów wewnętrznych, zaburzenia napięć ścian narządów wewnętrznych, stany po bakteryjnych zapaleniach narządów wewnętrznych nie wymagające interwencji chirurgicznej, zaburzenia czynności wydzielniczej narządów wewnętrznych.

Jak widać masaż nie musi być tylko i wyłącznie sposobem na relaks, chociaż w dzisiejszych czasach, kiedy żyjemy w ciągłym biegu, jest on również bardzo, bardzo ważny i naprawdę warto się czasem zatrzymać i zafundować sobie dużą dawkę odprężenia jakim może być masaż. Pamiętajmy jednak, że ma on większe znaczenie i odpowiednio stosowany wpływa na nasze zdrowie.


mgr Małgorzata Papała Śliwa

masażysta.

www.elemiah.pl

Bibliografia

  • Magiera L., Klasyczny masaż leczniczy, wydawnictwo „Bio-styl”,Kraków, 2008
  • Magiera L., Kasperczyk T., Segmentarny masaż leczniczy, wydawnictwo „Bio-styl”, Kraków, 2007
  • Horn H.J., Masaż leczniczy dotyk, wydawnictwo H. Bauer sp. z.o.o. Klub dla Ciebie, Warszawa, 2000

aromaterapia olejki eteryczne leczenie zapachem masaż aromaterapeutyczny

Aromaterapia to sztuka „leczenia zapachami”. Cudownie wykorzystuje, nie zawsze doceniany, ale potężny, zmysł węchu. Cząsteczki naturalnych substancji zapachowych, zawartych w olejkach aromatycznych, wędrują przez rzęski węchowe, potem za pośrednictwem neuronów dostają się do podwzgórza. To część mózgu odpowiedzialna za emocje i rejestrująca bodźce zapachowe. Składniki, które znajdują się w olejkach eterycznych, wnikają do naszego organizmu podczas wąchania i masażu.

Odpowiednio dobrany olejek eteryczny lub jego kompozycja:

  • uspokaja, wycisza,
  • przywraca harmonijną emocjonalną równowagę,
  • rozjaśnia umysł, koncentruje uwagę,
  • pobudza układ odpornościowy organizmu,
  • zwiększa odporność na zakażenia,
  • poprawia krążenie,
  • pomaga w leczeniu chorób skórnych,
  • działa przeciwbólowo – łagodzi bóle głowy, bóle mięśni i migreny,
  • przynosi ulgę w przeziębieniach, chorobach górnych dróg oddechowych,
  • przywraca chęć do życia,
  • działa jak afrodyzjak,
  • bosko oddziałują na ciało i psychikę.

AROMATERAPIA jest przyjemną w stosowaniu, metodą usuwania wielu dolegliwości przy użyciu naturalnych roślinnych olejków eterycznych.

Podstawowe formy aromaterapii to: masaż z użyciem olejków eterycznych, kąpiel aromaterapeutyczna, inhalacje przy pomocy lampki oraz kompresy aromaterapeutyczne.

Olejki esencjonalne to delikatne eteryczne substancje wytworzone poprzez destylację różnych części roślin: owoce, korzenie, liście, kwiaty, żywice, nasiona. Istnieją rośliny, które dostarczają więcej niż jednego olejku, np. pomarańcza zawierająca 3 olejki w skórce owoców, w kwiatach i w liściach – każdy olejek ma unikatowe właściwości. Olejki eteryczne uzyskuje się z roślin aromatycznych uprawianych we wszystkich częściach świata np. olejek drzewa herbacianego pochodzi z Australii, mięta z USA, olejek różany z Bułgarii i Turcji, olejek jaśminowy z Indii.

Starożytni Alchemiści byli prawdziwymi mistrzami w wytwarzaniu aromatów i pachnących kosmetyków. Byli zdania, że olejek esencjonalny to dusza skradziona roślinie, aby służyć człowiekowi i poprawiać jego zdrowie.

MASAŻ AROMATERAPEUTYCZNY to masaż ogólny całego ciała lub też, w zależności od celu zabiegu, masaż miejscowy. Do masażu stosuje się specjalnie dobrane mieszaniny olejków rozpuszczone w naturalnych olejach roślinnych.


KĄPIEL AROMATERAPEUTYCZNA to 15-30 minutowe zanurzenie się w ciepłej wodzie, do której dodano mieszaniny odpowiednich olejków. Po kąpieli skórę wycieramy bez spłukiwania.

KOMPRES AROMATERAPEUTYCZNY toforma miejscowej kąpieli aromaterapeutycznej. Stosuje się przykładanie miejscowe ręcznika lub waty nasączonej roztworem odpowiedniego olejku i cieplej wody.

AROMATERAPIA W POWIETRZU to klasyczne inhalacje lub rozpylanie albo odparowywanie olejków w pomieszczeniu, w którym przebywa pacjent.

INHALACJE AROMATERAPEUTYCZNE robi się nad naczyniem z gorącą wodą, do którego wkroplono mieszaniny olejków, albo trzymając przy ustach i nozdrzach chusteczkę, na którą nakapano mieszaniny olejków.

AROMATERAPIA W POWIETRZU to rozpylanie olejków rozpuszczonych w wodzie przy pomocy ogrzewanego świeczką KOMINKA AROMATRAPEUTYCZNEGO.

Ogromne zapotrzebowanie na substancje zapachowe, w tym na olejki eteryczne spowodowało, że powstały tysiące syntetycznych substancji zapachowych. Czasami zastępuje się sztucznymi substancjami drogie składniki naturalne. Żadne produkty syntetyczne nie są w stanie odtworzyć terapeutycznych wartości naturalnego olejku uzyskanego bezpośrednio z aparatu destylacyjnego na plantacji. Stosując olejki lub ich kompozycje należy zwracać uwagę na wiarygodność dostawcy i orientować się w proporcjach cenowych. Oferta bardzo tania zawsze winna budzić podejrzenia. Pomocne mogą okazać się gwarancję zgodności z normami Farmakopei Polskiej (F.P.), Brytyjskiej (B.P.) lub Międzynarodowej Organizacji Normalizacji (ISO).

Małgorzata Papała Śliwa, http://elemiah.pl